Fleche de Wallonie, 22 mei 2004

Na vorig jaar het Hemelvaart weekend in Tecklenburg Duitsland geweest te zijn, hadden we dit jaar onze pijlen op de ?Fleche de Wallonie? (Waalse pijl) gericht.
Wederom hadden we er met 3 gezinnen een lang weekend van gemaakt.
Vorig jaar kwamen nog een aantal dapperen op de ochtend zelf, maar dit jaar deden we de tocht gedrie??n.
Alexander en ikzelf moesten de tocht nog volbrengen voor het klassiekerbrevet en Hans Kranendonk vond het ook een mooie uitdaging in combinatie met kamperen.

Op hemelvaartdag was het nog bijzonder warm, de kinderen konden heerlijk zwemmen in het zwembad en verder buiten tot laat Hans Teeuwen zitten kijken met z`n allen.
Vrijdag na een nacht met onweer was het nog maar 11 graden en de voorspelling was dat het nog kouder zou worden op de dag zelf.
De avond voor de tocht nog even ingeschreven in Spa en na het eten van pasta nog de fietsen onderwerpen aan de laatste controle.
Hierbij stuitte ikzelf nog op een probleem maar met advies van Hans, de zaag en slijpsteen van de campingbaas wist ik m`n fiets nog in orde te krijgen.
Na een koude nacht, met ijs op de tent, even ontbijten, ijskrabben op de autoruiten(!!!) konden we naar Spa.
Even na  06.00 uur vertrokken we voor de tocht (wat was ik blij dat Linda mijn winterhandschoenen had meegenomen).

De tocht zag er op papier indrukwekkend uit: 212 km, 20 hellingen en een hoogteverschil van 3835 meter.

We reden spa uit en jawel: 2 bochten en 800 meter verder begon het al behoorlijk op te lopen,
Le Maquisard welke ons direct op temperatuur bracht.
Na enkele kilometers klimmen onder het genot van de zon keregen we al de beloning in de vorm van een prachtig uitzicht en de daar opvolgende afdaling.
In het eerste deel van 59 kilometer tot aan de rust zaten er al 7 hellingen waaronder kanjers als La Redoute (20%) en Les Forges.
Hans zei: ?het is ongelooflijk dat ze zo`n geitenpad naar boven hebben weten te vinden?.
Ook de minder bekende hellingen bleken echte kuitenbijters.
Ook kregen we prachtige afdalingen te doen, waaronder een mooie lange naar Esneux.
Hans kende deze vrij goed en liet zich als een baksteen naar beneden vallen.
Bij de rust namen we een kop koffie en vervolgden snel onze weg richting het pitoreske Durbuy.
In een prachtige afdaling zie je het stadje liggen en beneden aangekomen bleken we direct onder aan de C??te de Warre te staan dus maar weer een kilometer of 3 ploeteren naar boven.
Vlak voor de volgende controle bij 107 kilometer kregen we ook nog C??te de Roche ?? Fr??ne voor de kiezen waar geen eind aan leek te komen (hoogteverschil 260 mtr.)
Na zo`n 125 kilometer samen gereden te hebben besloten we op te splitsen en ieder z`n eigen tempo te rijden.
Hoewel het dan nog maar 80 kilometer zouden zijn, waren het wel de zwaarste kilometers.
Bij de 3e controlepost die op de top van de C??te de Mont-le-Sole lag zagen we Hans nog even terug, dus nog even een foto gemaakt voor het plakboek.

Volgens het boekje kwam nu eerst een relatief vlak stuk en dit gevolgd door een echte finale. Dit bleek niet overdreven.
Elke Ardennenkenner kan zich iets voorstellen bij het volgende rijtje heuvels welke zich binnen 30 kilometer bevinden; Le stockeu, De wanne, Le Thier de Coo, La Haute Lev??e en Le rosier.
Allemaal stuk voor stuk zware viespeuken die hellingen, waarbij natuurlijk ook de kilometers begonnen te tellen. Maar het betekende meer dan 15 kilometer heuvel op, waarvan vele kilometers met stijgingspercentages tussen 10 en 20%.
Gelukkig had de organisatie een wederom goed verzorgde post op Le Thier de Coo voorzien, zodat de vele moegestreden fietsers (intussen daar al veel te voet) nog hun laatste eten en drinken konden nemen.

Na de laatste ?col? restte allen nog de afdaling naar Spa welke ons in vliegende vaart naar de finish bracht.

Even later kwam Hans ook moegestreden aan en verklaarde wederom dat dit zijn laatste 200 kilometer tocht zou zijn???dat zullen we nog wel eens zien?.   

Kortom een prachtige tocht die wat betreft parcours mooier, maar zwaarder is dan bijvoorbeeld Luik-Bastenaken-Luik.
Dit vooral omdat men gekozen heeft voor mooie en vaak bosrijke binnenwegen. 

Ofwel een aanrader die veel waar voor z`n geld (? 5,-) bood.


Ogenblik a.u.b. ...