Verslag IJsseltocht

IJsseltocht (door Alex vanuit groep 4)

Ruw werd ik in mijn slaap gestoord door een telefoontje van Wilfried......Mijn eerste reactie naar Wilfried was ook: "regent het" omdat ik wist dat hij teamcaptain zou zijn en ik in de veronderstelling was dat hij zou afbellen, waarna hij zei: "nee....we zouden om 7.30 vertrekken" (het was inmiddels 7.36 uur), helaas was ik helemaal in de veronderstelling dat we om 9.00 uur zouden vertrekken. Dat viel even zwaar na de korte nacht en de overwinningsroes van het Nederlands elftal de avond/nacht ervoor. Vooraf had ik dus aangegeven ook mee te gaan en haastte mij met spoed naar de gele torentjes, alwaar de groep Ronald net voorbij kwam. Zij waren met een mooi groepje van 7 pe rsonen, waarin ook Sandra en Jeanette deel van uitmaakten. Wilfried kwam er met Steven en Stef kort achter aanrijden, dus waren wij al met al maar met een groep van 4. Op de dijk richting Harderwijk sloten wij aan bij de andere groep en peddelden lekker mee. In Harderwijk kwam Jeanette helaas ten val, iemand was op dit vroege tijdstip zijn hondje aan het uitlaten maar hield de riem niet kort genoeg, toen het ConDoor treintje passeerde vloog de hond in het peloton, Jeanette reed dus over de hond heen en kwam lelijk ten val. Zij was wel erg geschrokken en had een klein beetje last van haar enkel, maar deze bikkel verbeet de pijn en kon gelukkig haar weg vervolgen. De hond (een Harderwijkse buikschuiver) had overigens niets (naar wij dachten), was totaal niet onder de indruk en kwispelde er vrolijk op los. Na Harderwijk splitsten wij op (groep 4) en vervolgden onze weg en reden via Nunspeet,  Elburg naar Oosterwolde. De route ten noorden van Oosterwolde (richting Kampen), was iets minder interessant en vrij taai, mede door de stevige bries die tussen de landerijen blies. Ons koffiepunt ?de huifkar? in het plaatsje ?DE ZANDE? was helaas nog dicht, daar was het waarschijnlijk ook laat geworden de afgelopen nacht. Voor de rest hadden we weinig hoop nog een ander etablissement te vinden in deze kontrijen vandaar dat we dus toen maar besloten een korte terug/doorsteek naar Wezep te maken (en kwamen de andere groep nog even in tegengestelde richting tegen). Daar pakte we een hele mooie route op via Wezep richting Heerde daarna vlak voor de snelweg (bij Heerde) richting  "de dellen" een schitterende route door het bos over prachtig asfalt wat erg mooi liep en waar Wilfried en zijn gazelle niet te houden waren (waarschijnlijk weer het bekende krachtbeschuit gegeten). We kwamen achter de knobbel uit in 't Harde en zijn via Tongeren (een stukje over een smal schelpenpad) door het bos naar Vierhouten gereden, waar we na een kleine 100 km pas konden genieten van een lekker kopje koffie met appelgebak, deze smaakte daardoor overigens wel extra lekker. In Vierhouten weer op het stalen/alu/carbon ros gesprongen en via Elspeet, (kasteel) Staverden weer via Harderwijk terug naar Zeewolde.  Al met al toch nog 130 km op de teller (i.p.v. 120 km) en draaiden we om 12.30 uur Zeewolde binnen. In Zeewolde nog even nagebabbeld met Steven, die a.s. zaterdag samen met zijn broer (de cannondale alien) en een ander lid van de WTC Mark Vorstenbosch, de uitdaging aangaat om de Marmotte in Frankrijk te gaan rijden. Alvast veel succes Steven en we zien nu al uit naar je verslag, waarin je al je belevenissen zal beschrijven.

IJsseltocht (door Ronald vanuit groep 2/3)

De start van de IJsseltocht, de 8e rit in het Bike Totaal Tourklassement, was ongelukkig. Nadat eerst ????n van de, hier wegens privacy overwegingen verder niet met naam en toenaam genoemde , deelnemers dacht te kunnen uitslapen smakte in de straten van (Harderwijk-)Frankrijk Jeanette tegen het asfalt. Kort daarvoor had Theo nog aangegeven dat op de weg waar we reden het rond 9.30 uur erg druk zou worden i.v.m. kerkgangers. Mensen op hun wekelijkse zoektocht naar God in Frankrijk dus. God was even niet met Jeanette toen zij kort daarna over een loslopende hond reed (hoewel het achteraf ook slechter had kunnen aflopen natuurlijk). Stef was er gelukkig wel. Met zijn geneeskundige kennis, opgedaan op zijn werk bij de koninklijke landmacht, kon hij Jeanette bij staan. Gelukkig kon ze, ondanks schaafwonden op haar bovenbeen en een pijnlijke enkel verder.

Ze was ook echt letterlijk over de hond heen gereden. Het beest moet de bandafdruk op zijn rug hebben. Hij was in elk geval zo geschrokken dat hij, als in een plaatje uit een stripverhaal, luid kai-kai-kai roepend als een raket de straat uit spurtte. Iedereen was in eerste instantie van mening dat Jeanette over de hond van een man was heen gereden die langs de kant van de weg stond met een aangelijnde hond. Ik reed echter op kop en zag de veroorzaker van het ongeval, getransformeerd van een buikschuiver in een hazewind, in een oogwenk achter de horizon verdwijnen. Ik dacht dat ook die hond van die man langs de kant van de weg was en wilde dus een poging doen om dat beest terug te halen. Toen sprak echter een boer die verderop in zijn moestuin stond me aan en die zei (in plat harderwijks):  " Dat beest is van een mevrouw die daarginds woont. Die laat dat beest altijd loslopen. Het is jammer dat jullie dat klerebeest niet plat hebben gereden. Want hij zit altijd te graven in mijn moestuin."

Nadat groep 4 de kuierlatten had genomen vlakbij Hulshorst peddelden wij lekker door op onze route richting De Zande aan de IJssel. Het poldergebied tussen Elburg en De Zande biedt prachtige landelijke en verkeersluwe weggetjes. Gelukkig was de wind ons niet helemaal ongunstig gezind, dus konden we het stuk naar De Zande redelijk comfortabel afleggen.

Vlak voor De Zande kwamen we groep 4 tegen die riepen dat ons koffiepunt (nog) gesloten was. We zijn toch doorgereden naar De Zande en we hebben nog even aan de deur van caf?? 'De Huifkar' gerammeld. Dat mocht echter niet baten. Toen het Aard duidelijk werd dat de route vanaf De Zande weer richting huis zou lopen en niet langs de IJssel was hij diep teleurgesteld. "Ben ik speciaal meegegaan voor een route langs de IJssel, rijden we er maar 20 seconden langs heen!" Aangezien Aard een route wist langs de IJssel over Hattem, waar koffie kan worden gedronken, die bij de ingang van de Dellen uitkwam hebben we ons door hem laten overreden om toch verder de IJssel te volgen.

Na de onderdoorgang van het knooppunt Hattemerbroek hebben we in het mooie historische centrum van Hattem koffie gedronken, na 67 km. Dit was een lekker, zeer verdiend, maar wel duur bakkie (EUR 5,- voor 1 koffie met).

Na de koffie doken we gelijk het bos in. Dus wat dat aangaat was Hattem wel een mooie overgang van de boer, via de dijkgraaf, naar de boswachter (helaas met bijna ook nog een tussenstop bij de dokter). Met een extra klimmetje, de Leemcule, kwamen we halverweg de weg tussen Wezep en de Dellen uit en hadden we maar circa 5 km extra gereden. Op de Leemculerweg passeerde ons een tourrit op historische bromfietsen. Het WTC-mannenkoor zette toen spontaan de klassieker "Oerend hard" in. We zeggen OEEE, we zeggen AAAAA galmde door de bossen.

Het weggetje door de Dellen is schitterend. Het zijn 8 km over een voortdurend glooiend wegdek door bos en heide. Na het verlaten van de 'Dellenweg' vervolgden we onze weg door het bos over een fietspad dat onderaan 'De Knobbel' rechtdoor het bos inloopt richting Vierhouten. Daarna hebben we een min of meer 'standaard (maar niet minder mooie) route' opgepikt via Zandenbos en de Stakenberg.

Op de dijk terug naar Zeewolde werd het nog even pittig. De afgelegde kilometers maakten dat de tegenwind extra doortelde. Uiteindelijk kwamen wij net als groep 4 met 130 km thuis. Daarbij hadden we een heel behoorlijk gemiddelde (zonder dat dit een doel op zich vormt) van een kleine 27 km/u gerealiseerd. Petje af voor alle deelnemers en speciaal voor Jeanette en Sandra. Zij fietsen allebei nog niet zo lang (met ons), maar lijken geen enkele moeite te hebben om aan te haken. Om 13.05 uur waren we thuis, dus ook dat was, ondanks de extra kilometers en het uitslapen van ????n van de deelnemers, dik in orde.

Al met al een schitterende route waarin we voor volgend jaar of een volgende keer het stuk langs de IJssel, door Hattem en over de Leemcule wat mij betreft wel kunnen handhaven.

 


Ogenblik a.u.b. ...