De WTC Zeewolde was goed vertegenwoordigd in Kerkrade bij deze tourtocht over 103 of 153 km. Hans Kranendonk, Frank Scheffer en Alexander Veerman kwamen vrijdagavond al aan bij het stadion van Roda JC. Daarin bevond zich het Golden tulip hotel en was ook de start/finish van de tocht. En, niet onbelangrijk, bevatte het stadion ook een prima wok-restaurant. En zo kon het gebeuren dat we volgegeten op ons hotelbed naar het Kunduz-trio bij Pauw&Witteman zaten te kijken.
Na een goede nacht, enkel gestoord door enig gesnurk en wat dronken discogangers op straat, genoten we van een eitje en jus 'd orange als ontbijt. Meer was niet nodig, want de hoeveelheid vlees van de wok was nog niet verteerd.
Het was 7:30. Hans Lems was met 2 collega's al uitgegeten en reed al rondjes om het stadion, in afwachting van de start om 8:00. Wij hadden niet echt een starttijd gepland. Enkele mannen uit Zeewolde, Michiel, Max, Henk en Eric, waren onderweg en zouden rond 9:30 starten.
Net iets voor 8:00 hadden wij ons ook op de fiets gehezen, en bleek dat de opkomst gering was. Geen massaal deelnemersveld, zoals bij de Amstel Gold, maar z'n 500 man die verspreid van start gingen.
Het weer had de gemoederen de afgelopen dagen bezig gehouden. Het zag er aanvankelijk naar uit dat we in de regen moesten rijden, maar dat pakte gelukkig anders uit. De regen was sneller overgetrokken dan verwacht en de zon brak zowaar door. Hoewel we nog bijna in winterkleding bij de start stonden, bleek de temperatuur al rap boven de 20 graden te komen. En dat terwijl in het midden van Nederland de temperatuur nauwelijks boven de 10 graden kwam.
Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse zwaaiden ons uit en met een rustig gangetje reden we naar het 3-landenpunt (Vaalserberg). Wat een weertje zeg: waarom hebben we geen korte mouwen aan? Op de Vaalserberg even de benen testen. Oeps, de maag komt omhoog. Temporiseren (gas terugnemen) dan maar.
Hans en Alexander reden ook lekker door, en we besloten met ons 3e de korte afstand te doen. Bij enkele heuveltjes demarreerde Frank om wat extra km's te maken. Onderweg kwamen we nog deelnemers van een andere tocht (Philippe Gilbert) tegen, die in Belgie waren gestart en over Valkenburg reden. Het hele Veltec team kwam langs. Op 65 km was de revitaillering en Alexander had een gebroken derailleurkabel, die keurig gerepareerd werd (door een servicebus van Fietsned.nl met een handige jongen uit Borculo, ingezet door de organisatie). Inmiddels waren de late starters Eric, Michiel, Henk en Max bezig aan een inhaalrace, om ons 3-en te achterhalen. Met een dik uur startverschil waarachtig geen sinecure.
We kwamen langs Schin op Geul en zagen een weg bijna steil omhoog lopen: de Keutenberg. Zit niet in't parcours, maar kan en mag je niet zo maar voorbij fietsen. Dus, rechtsaf en omhoog. Wel even terugschakelen ja. Wat een kuitenbijtertje is dat zeg.
Bij de Kruisberg begon het beste er af te raken, en op de Eijseren bosweg kraakte het aan alle kanten. We reden met een chip en het bleek dat de organisatie matten had neergelegd voor een meting van de klimtijd. Toch nog maar even wat gas erbij dan. Frank kan aardig omhoog fietsen en scoort zo waar de beste tijd. Afwachten welke grote prijs hiervoor de beloning is. Een verslag is te lezen op de pagina
verslagen .
In de klim komen Michiel en Henk van achteren over ons heen fietsen. De mannen zijn moegestreden en begeleiden ons verder naar de finish voor de korte afstand. Max en Eric zijn afgeslagen voor de 153 km; de bikkels.
Netjes binnen de tijd arriveren we weer bij het stadion en worden met luide toejuichingen van het massaal aanwezige publiek binnengehaald. Steven Rooks feliciteert ons.
Henk blijkt nog via loting een prijs gewonnen te hebben, bestaande uit een speciaal boek over de wieler wk-historie. Ook had Henk van de sponsor Nu-Swift nog een compleet tenue ontvangen i.v.m. zijn zoveelste deelname aan een evenement.
Ons rest aankleden en terug naar huis. Het is warm en meer dan een dun t-shirt met Rooks-Theunisse erop, is niet nodig. Het was een mooie dag. De regen en kou die ons bij Utrecht overvalt doet ons dit maar al te goed beseffen.
Hulde aan de organisatie, een prachtrit, zeer goed uitgepijld en gelukkig eens een rit in Zuid-Limburg die niet zo massaal in deelname was (AGR/Limburgs mooiste) waardoor het extra genieten was van de schitterende omgeving.
