Marathon Rotterdam 2005

Nadat ik in november de marathon van New York had gelopen was er een korte periode van rust.

Toen reeds had ik mij voorgenomen om in het voorjaar nog een keer de marathon van Rotterdam te gaan lopen. Om mijn vorm vast te houden had ik mijn eerste lopen alweer ingepland en zo ging ik in december mijn eerste 10 km en op 18 december de halve marathon van Dronten lopen. Ik kon wel merken dat mijn lichaam nog aan het herstellen was, mijn snelheid viel nog steeds terug.

In januari ben ik ook weer begonnen met mijn marathon trainingsschema.

Eind januari was de midwinter marathon van Apeldoorn en daar ging ik weer mijn eerste lange afstand van het jaar lopen. De z.g. Asselt loop over een afstand van 27 km liep ik in 2.18 uur. Hier kon ik merken dat de vorm weer terug kwam.

In februari verliepen de trainingen af en toe wat moeizamer, mede ten gevolge van de kou en een griep die ik had opgelopen.

In maart gaan de trainingen weer op maximaal en op 20 maart was er een 30 km loop van Almere. Daar was de vorm weer helemaal terug. Ook de hogere temperatuur werkt dan in je voordeel, alles draait soepeler en je hoeft je minder warm te kleden. De laatste week voor de marathon gaan de trainingen op een laag pitje om zo het lichaam de kans op rust en herstel te geven. Als beloning voor deze rust wil en kan het lichaam daarna weer beter presteren.

Vrijdag 8 april zijn Coby en ik naar het WTC gebouw in Rotterdam geweest om mijn startnummer op te halen. Op de EXPO was het een gezellige drukte met al die lopers. Ook waren alle bekende sportmerken vertegenwoordigd om hun nieuwe collectie sportkleding 2005 te presenteren. Buiten kon je merken dat Rotterdam zich opmaakte voor de marathon van komende zondag.

Zaterdag nog een korte rustige trainingsloop als voorbereiding voor morgen. De rest van de dag rustig aan en ?s avonds op tijd naar bed.

Zondagochtend, 05.30 uur loopt de wekker af. Even naar buiten kijken of de weerprofeten het toch misschien fout voorspeld hadden, want lopen in de regen is niet waar ik met verlangen naar uitkijk. Uitgebreid ontbijten en daarna de laatste voorbereidingen treffen voor deze dag. Eten en drinken maken voor onderweg en tijdens de loop.

Om 07.30 uur is het vertrek met de bus die door een drietal bedrijven voor deze dag is gesponsord. Vanuit Zeewolde vertrekken we met een groep van maar liefst 22 lopers en nog eens even zoveel supporters.

Om 10.00 uur gaan we ons in de rij op de Coolsingel opstellen. We hebben ons extra warm gekleed want de temperatuur is nog laag. Een uur wachten is lang maar met een groep en wat tegen elkaar zeuren gaat de tijd toch snel. Dat het een internationaal gebeuren is merk je aan de verschillende talen die rondom je wordt gesproken. Naast mij staan een stel Italianen, Belgen, Duitsers en Engelsen.

Om even voor 11.00 uur horen we Lee Towers het Rotterdamse Marathon lied You never walk alone zingen waarbij de lopers uit volle borst mee doen.

De overbodige kleding wordt uitgetrokken en de truien vliegen door de lucht. Om exact 11.00 uur worden we met een luide knal afgeschoten en de marathon kan beginnen. Door de vele deelnemers passeren wij na circa 2 minuten de startlijn. Al snel komen we voor de Erasmusbrug, wat nu nog een klein klimmertje lijkt hoewel hij toch 20 m hoog is. Zo draaien we Rotterdam-zuid in. Voor we het weten passeren we het 5 km punt in een tijd die mooi binnen het schema van 5 minuten per km ligt. Op naar het 10 km punt. Langs de route staat veel enthousiast publiek. Het regent al een tijdje waardoor je steeds meer waardering krijgt voor de betrokkenheid van het publiek. Onze supporters vliegen met de metro naar het 10 km punt, en dat geeft ons de gelegenheid om de gedachten even te verzetten en uit te kijken naar het moment van hun aanmoedigingen.

Iets voorbij het 10 km punt krijgen de estafettelopers een wissel, dat wil zeggen dat zij met vier personen als team ieder een kwart van de marathon lopen. Op deze punten komen veel mensen samen, wat weer voor de nodige afwisseling zorgt.

Blij verrast ben ik als ik na ca 15 km Marcel en Angelique langs de route zie staan. Ook mijn kleindochter Elise van 2 1/2 jaar staat bij hun en roept Opa Aard, Opa Aard! Ik zie haar maar de kleine meid kijkt tegen van die zwetende grote mensen aan. Ik roep Elise en zwaai uitbundig. Als ik achterom kijk zie ik haar net nog naar mij zwaaien. Achter mij hoor ik een van de lopers roepen Opa Aard, wat doe je?. Ik weet nog te roepen hardlopen, en ben daarna uit beeld. Tijdens het lopen realiseer je je dat het voor een kind toch wel vreemd is dat je blijft hollen en niet naar haar toe komt om haar te begroeten. Vandaar die vraag, wat doe je?

Voor je het weet zijn we bij het 20 km punt en even later bij het punt van de halve marathon. Hier is mijn looptijd 1.44 uur. Wat nog steeds mooi binnen mijn schema ligt. Langzaam wordt het weer beter en krijgen we de aanloop voor de tweede keer de Erasmusbrug te passeren. Hier staat Coby langs de route tussen de duizenden mensen. Hier neem ik de nodige sport-voeding-drank van haar over die zij voor mij heeft mee genomen. Door zelf mijn voeding en drank mee te nemen hoef ik niet iedere keer te stoppen maar kan ik drinken en lopen tegelijk. Ik geef Coby nog even een kus en ben weer weg.

Over de brug lopen we het centrum weer in en passeren het 25 km punt. Hier staan weer tienduizenden mensen langs de route en het lopen lijkt als vanzelf te gaan. Halverwege het 30 km punt zie ik Elise weer langs de route staan en alle aandacht gaat naar haar uit. Nu ziet ze me wel en zwaait mij toe. Langzaam krijgen we de aanloop naar het Kralingsebos met het 30 km punt. En je begint te voelen dat de kilometers nu gaan tellen. Van eerdere keren weet je dat de marathon nu echt gaat beginnen. Ik weet dat ik nu iets snelheid terug moet nemen om te kunnen blijven lopen. De aanloop naar de Alexanderpolder is begonnen. Net voor de brug staat Rob Limburg met zijn vrouw en net voorbij de brug staan Koos en Riet, twee van onze enthousiaste mensen met marathon ervaring, die ons op dit moeilijke punt aanmoedigen. Ook proberen ze onze posities te bepalen voor wat betreft de eindtijd. Koos weet dat ik zal trachten om zijn marathon tijd te verbeteren en is daarom extra ge??nteresseerd in mijn tussentijd. Gelijktijdig passeer ik Jan Willem een van de lopers van onze groep. Ik duw hem opzij en vraag hem plaats voor mij te maken.

Jan Willem heeft kramp gehad en moet zich daarom inhouden. Even verder staan Meriam en Michel langs de route. Dat zijn die twee die mij als supporter begeleid hebben in New York.

Ik passeer het keerpunt in de route en het 35 km punt komt in beeld. Ik loop lekker samen op met iemand met hetzelfde loopritme en we vliegen over het punt in een tijd net binnen de 3 uur. Ik probeer te berekenen wat dit inhoud voor mijn eindtijd, maar rekenen valt niet meer mee. Ik weet wel dat als ik kan blijven lopen mijn doel tussen de 3.40 en 3.45 uur moet kunnen halen. Bij het Kralingsebos zie je de lopers terugvallen in wandelen. Ik weet mijn tempo vast te houden en dat is mijn verdienste. Al gauw nader ik de stad weer en begint de gezelligheid met huizen, publiek en muziek. Het weer is voor mij uitermate gunstig, niet te koud en niet te warm met een gezellig zonnetje. Een groep Mariniers passeert mij en ik weet even bij hun aan te haken. Helaas moet ik lossen maar ik ben toch weer een kilometer verder. In de verte voor mij zie ik de kantoortorens van het centrum en passeer het 40 km punt. De tijdklok geeft 3.26 uur aan, mijn doelstelling is nog steeds haalbaar.

De laatste kilometer is begonnen en het publiek staat hier met honderdduizenden langs de route. Bij het passeren wordt luid geklapt en je voelt je de kampioen. Net voor mij loopt een runner en die schreeuwt met zijn handen in de lucht, Rotterdam bedankt!. Je kan wel janken als je dit meemaakt.

We draaien de Coolsingel op en voor mij zie ik de finish met de klok er boven. De klok geeft 3.38 uur aan en ik moet nog circa 250 m. Dit is teveel voor een eindsprint dus moet ik me nog even inhouden. Als de klok 3.39 uur en 30 seconden aangeeft zet ik de sprint in en weet de finish te passeren binnen een (bruto) tijd van 3.39 uur en 58 seconden. Met de correctie omdat ik iets later over de startlijn ben gegaan is mijn uiteindelijke netto looptijd 3.38 uur en 21 seconden. Over de finish staat burgemeester Opstelten en hij feliciteert mij. Ik bedank hem voor dit hartelijke ontvangst en dit geweldige evenement. Even verder mag ik de medaille in ontvangst nemen. Ook deze zal van mij een apart plaatsje krijgen. Tussen de mensenmassa zoek ik mijn weg naar Coby, Meriam en Michel. Later ontmoet ik ook nog mijn nicht Renate uit Rotterdam, die ook de moeite heeft genomen om haar oom  te zien lopen. Graag had ik broer Henk hier ook gezien maar dat moesten we door omstandigheden uitstellen tot een andere keer. Ik trek mij geleidelijk terug naar de bus om droge en warme kleding aan te trekken. Langzaam druppelen de lopers en supporters de bus binnen en iedereen is vol van deze geweldige dag. Als we naar huis rijden wordt het steeds stiller in de bus.

Vanavond gaan we met zijn allen naar de chinees en zullen de nodige verhalen de ronde gaan doen.

Rotterdam bedankt!

Aard Weijers April 2005

 

 

 


Ogenblik a.u.b. ...