Luik-Bastenaken-Luik 2005

Pagina 704 van teletekst wordt dagelijks gecheckt in de week voorafgaand aan een flinke tocht.
Die afwijking heb ik overgehouden aan de Amstel Cold Race van dit voorjaar.
Nooit meer zo onvoorbereid op de weersomstandigheden op weg!

Het weekend zou mooi zijn. Ze bleven het stug volhouden op teletekst.
Misschien een buitje, maar over het algemeen heel droog.
Zowel de Nederlandse teletekst als de Belgische.
Maar ja, in mijn beleving geldt voor de Ardennen altijd iets afwijkends?.

De plannen waren als volgt: we (Wouter Smit, Jurgen Mook en ik) gaan vrijdagsmiddags weg, vrijdagavond overnachten op een camping in Zuid-Limburg, zaterdagochtend vroeg naar Luik, eindje peddelen en ?s avonds terug naar Zeewolde.

Even ter herinnering: De vrijdagmiddag van het vertrek was de vrijdagmiddag dat half Nederland te maken had met wateroverlast, dat serieuze bevolkingsgroepen te maken kregen met lekkage op de meest onverwachte plaatsen en dat ondergetekende hardhandig met oude natuurkundewetten werd geconfronteerd (iets met communicerende vaten, opwaartse druk van grondwater en wat het effect daarvan is op een niet geheel gevulde vijver?..)
Kortom, vrolijk en opgewekt en vol blijde verwachting keek ik uit naar 235km Luik Bastenaken Luik??

 

Klik op een kleine foto in het kader voor een grotere versie
of start de automatische diashow

Scroll Up
Drag to Scroll Up/Down
Scroll Down
 

Ach ja, erger dan Amstel Gold kon het niet worden.
Genoeg kleren mee, tent mee , en afgereisd naar Noorbeek, waar we Alexander Veerman, Hans Kranendonk en  Aard Weijers ontmoetten.
Het was daar droog, er was smiddags 1 buitje geweest, dus we konden droog de tent opzetten..
Met de camping geregeld dat we zaterdagavond de tent wel weer kwamen afbreken, dat was geen enkel probleem.
De wekker op half 5 en slapen maar.

Volgens planning vroeg wakker, het was nog steeds DROOG!.
In het pikkedonker de fietskleding aangetrokken (volgende keer nog wat beter voorbereiden?.) en om kwart voor 6 in het centrum van Luik een parkeerplek veroverd.
Als ervaren man wist Hans Kranendonk namelijk een mooi plekje aan de andere kant van de Maas.
E??nrichtingsverkeer kan je immers van twee kanten bekijken, nietwaar Hans?
Kortom, parkeren, fietsen pakken en naar de start.

Organisatie was prima, we konden vlot van start, kort na zessen zaten we op de fiets.
Gelukkig was de controle niet al te streng, zodat we met z?n zessen tegelijk weg konden (starten voor de 170km was pas toegestaan vanaf zeven uur).
Zodra we Luik uit waren, begon een stevige klim richting de Stoqueu, waar meteen al flinke snelheidsverschillen optraden.
Je moet zo?n lange klim toch in je eigen tempo rijden, met als gevolg dat ?de groenen? al snel niet meer bij elkaar zaten.
Bij mij draaide het allemaal wel lekker, het was zowaar prachtig weer, met nevelslierten tussen de heuvels en af en toe een zeer scherpe zon.
Fantastisch. Na zo?n 65 km kom je op het hoogste punt van de hele tocht: Baraque de Fraiture, aan de E25.
Daar was een verzorgingspost en de splitsing van de 235km en de 170km.
Door onze opvallende clubkleren kon ik Alexander aan zien komen, even gewacht en weer afscheid genomen om dat ik het koud begon te krijgen.

Het nadeel van vroeg starten en flink doorrijden op het eerste gedeelte is dat je heel ver van voren zit, en er dus weinig groepjes zijn waar je even lekker kan aanpikken.
Dus haakte ik aan bij een groepje van drie, dat eigenlijk net iets harder reed dan ik.
Dat schiet dan wel lekker op, maar je loopt te smijten met je krachten, omdat je toch ook niet wilt verzaken bij het kopwerk.
Kortom, ik was nog voor 10 uur in Bastenaken op het 101km punt, met het gevoel dat ik eigenlijk wel klaar was.
Stomstomstom, inmiddels zou je toch wel wat meer ervaring mogen verwachten?.
Maar even wat langer zitten dan, maar nog steeds weinig mensen daar.
Na een 20 minuten toch maar weer opstappen, op weg naar de Wanne, waar het feest eigenlijk begint.
Ik kwam te rijden naast een huisarts uit de achterhoek en dat was reuze gezellig.
We waren aan elkaar gewaagd en hebben de rest van de tocht samen uitgereden.
Hij klom wat sterker, ik durfde harder te dalen, zodat we steeds perfect elkaar terug vonden.

Op 160km komt de Wanne. Mooie klim met fantastische en gevaarlijke afdaling.
Vervolgens over de kasseitjes (niet te verwarren met Ronde van Vlaanderen-kasseien, da?s ander werk) in Stavelot, en de lastigste klim van de dag: cote d?Amermont met een stijgingspercentage van 21%.
Door Rob van Zetten ooit betiteld als Geitepad, en ik zou het niet beter kunnen omschrijven. Au.

Dan volgen nog wat heuvels die nog wel wat pijn doen (Rosier en Vecque?? met percentages van 8 en 9%) maar in feite de aanloop vormen naar La Redoute.
Eerst nog afdalen naar Remouchamps, waar we stilgezet worden door de politie, omdat er een wielerwedstrijd langs komt.
Inmiddels waren de 170km en de 130km routes weer aangesloten, dus het laat zich raden wat er gebeurd als je dan een kwartier het verkeer stilzet.
Toen de weg weer vrijgegeven was, stortte een peloton van een man of 400 naar beneden.
Dan wil ik toch graag voorin zitten!
Keurig in 1e positie denderen we met een forse snelheid Remouchamps binnen om vervolgens aan de cote de la Redoute te beginnen.
Vooraf weet je wat je krijgt, 20% stijging is niet misselijk, maar het is ook de laatste serieuze pukkel van de klassieker.
Inmiddels heb ik 207km op de teller staan, en het voelt alsof er 207kilo aan mijn fiets hangt?.
Boven krijgen we nog een halve bidon water, wat een verademing is na alle zoete zooi van zo?n dag.

Nog een uurtje afdalen richting Luik, mooie stukjes langs een beekje.
Het allerlaatste stuk door de voorsteden van Luik zou wat mij betreft best overgeslagen mogen worden, dat is eigenlijk alleen maar vervelend, met stoplichten en slecht wegdek, maar ja, dat hoort er nu eenmaal bij.
Tilff-Bastogne-Tilff schijnt een prachtig alternatief te zijn, waarbij je dat laatste stuk kan missen.

Om kwart voor 4 zijn we terug bij het hotel en geef ik de huisarts een hand, stellen we ons voor en nemen we afscheid.
Frappant dat je bijna 6 uur met elkaar kan fietsen zonder dat je elkaars naam weet?
Ik ben absoluut tevreden. Heerlijk gereden, heerlijk weer, effectief een goede 8 uur en 40 minuten op de fiets.

Hans, Alexander, Jurgen en Wouter hebben samen de 170km versie gefietst en waren al een poos binnen.
Ook zij hadden heerlijk gereden, voor Wouter en Jurgen (ook WTC-Zeewolde lid sinds LBL) de eerste tocht boven de 140km.

Na de Ronde van Vlaanderen, de Amstel Gold Race en de Henninger Turm was Luik Bastenaken Luik mijn vierde klassieker van dit jaar.
Ik vind het nu wel welletjes voor dit seizoen, nog een paar tochtjes misschien, van de winter lekker knallen op de ATB en volgend seizoen zien we wel weer.
Maar het ziet er al weer veelbelovend uit met in ieder geval Parijs-Roubaix, en 1 of 2 Belgische klassiekers, maar misschien ook wel een Marmotte of een Italiaanse cyclo?..
Mocht je daar ook zin in hebben, dan komen we elkaar vast wel weer tegen, ofwel op de fiets, danwel op het forum!  

[Krijn Haak]


Ogenblik a.u.b. ...