Lemelerveld ATB marathon 100+km.

 

Op zondagmorgen om 6 uur je bed uit om 100 km te fietsen dat leg je niet makkelijk uit aan je omgeving. Op zich terecht want de tocht die op het programma staat liegt er niet om: Lemelerveld ATB marathon 100+.

Om 6.45 vanaf het Baken vertrokken met 9 echte bikkels (man en vrouw). We arriveren als eerste op het parkeerterrein bij het startpunt. Dat is een sterk punt van ons want op tijd starten is erg prettig. Het is dan nog lekker rustig op het parcours.  Eerst nog even inschrijven en de laatste voorbereidingen doen. Die bestaan vooral uit een derde laag kleding aan doen want de eerste 5 km door het open veld trotseren we gevoelstemperaturen van ongeveer -12 graden. Het weer is op zich geweldig met een helder opkomende zon en de Lemelerberg al op de voorgrond. Dat is maar goed ook want na de eerste klimmetjes is de kou snel vergeten.

Het is wel oppassen geblazen want de bodem is keihard bevroren en de single tracks zijn niet mooi vlak. De moddersporen staan als scherpe messen recht overeind. Daar kun je maar op ????n manier overheen; stuur goed vasthouden, vol gas en hopen dat alles heel blijft. Gelukkig zijn het maar kleine stukken want het is niet echt lollig.
Na de berg fietsen we een lang stuk over de Sallandse heuvelrug, een zeldzaam mooi gebied. Een mooi glad parcours en je komt geen mens tegen, denk je, want uit het niets is daar opeens de snelste man uit het wtc-peloton. Hij heeft toch nog tijd voor een praatje maar is net zo snel weer verdwenen als dat hij kwam. Zijn broer is een watje want die vond het te koud, moest ik toch maar even vermelden.

Voor we het weten zitten we al op de helft en zijn we bij de tweede stop. Energiedrank en bananen staan er op het menu. Toch maar doen want de bidon is stijf bevroren.
Het stuk wat nu komt kennen we nog van vorig jaar. Het is een verbindingsstuk naar de volgende berg. Het bestaat voornamelijk uit graspad en dat was vorig jaar erg zwaar. Maar dit jaar het hard en goed begaanbaar dus tijd genoeg om van het uitzicht te genieten. Daar was niet iedereen het mee eens want ik hoorde toch een lichte klaagzang achter me dat het saai was.

Na nog meer hard zandpad en asfalt komen we aan bij de Hellendoornse berg. Bij de eerste de beste klim komen we erachter dat het beste er af is bij ons. De kou eist veel energie en dat merk je niet omdat het fietsen lekker gaat. Je kunt niet lekker je bidon leegdrinken want dat is nog steeds slush-puppy. Bij de derde stop is er warme bouillon met bananen. Vol gieten dus want het eten is al op en er wacht nog een lekker toetje op ons.
Op de Hellendoornse berg was het mickey mouse uitgepijlt en daar moet je van houden. Het was lastig zoeken naar de juiste lintjes want ze hingen op dit gedeelte niet altijd even zichtbaar en je zag soms fietsers hopeloos worden van al dat draaien en keren. Maar na de laatste afdaling kwamen we al snel het laatste bordje tegen waarop stond; finish 5 km. Het is lekker uitrijden langs de vaart die in Lemelerveld uitkomt.

Bij de auto aangekomen snel de bezwete kleding uit en warme kleren aan. In de tent bij de aankomst verkochten ze erwtensoep en broodjes warme beenham. Dat heeft nog nooit zo goed gesmaakt.

Op naar volgend jaar want dit is natuurlijk een goede opsteker voor de Amstel Gold Race.

     
     

[Jeroen Assen]


Ogenblik a.u.b. ...