De Velomediane Claude Criquielion 26 augustus 2006

Last minute besloot ik deze cyclosportive wedstrijd (170 km; 3300 hoogtemeters) in de Ardennen eens te proberen. Na een paar vormloze zondagsritten was het hoog tijd voor een prestatie van enig formaat. De voorbereiding was, zoals meestal, matig. Na een veel te drukke werkdag was ik vrijdag pas na 19:00 in staat de macaroni op het vuur te zetten en fiets en spullen te pakken. Ik wilde die avond heenrijden, maar dat ging gewoon niet lukken. Toen ik mijn wedstrijdfiets van zolder haalde en het gerepareerde achterwiel inhaakte, zag ik dat de tandwielen los in de cassette hingen. Hoe kan dat nu weer? Geluk bij een ongeluk, vrijdagavond was de fietswinkel open en zij konden, met excuses, de cassette nu goed monteren.

Kortom, na een korte en slapeloze nacht ging ik om 5:00 op pad. Bij Den Bosch bleek de A2 afgesloten, en werd omgeleid via Nijmegen A50. Zou ik op tijd zijn voor de start? Die was om 9:00, maar ik moest nog inschrijven, dat kon tot max. 8:30. Zonder me iets aan te trekken van maximumsnelheden, was ik voor 8 uur in La Roche (340 km). Het was een prima dag, de Ardennen lagen er nat en dampend bij, volle rivieren, natte wegen, waarover water naar beneden liep. La Roche stond in het teken van de wedstrijd en de organisatie was uitstekend.

Ik stond om 8:15 vooraan in het 2e startvak. De paar honderd bevoorrechten stonden in het 1e vak. Vlak voor de start werd het hek geopend en sloot ik aan, via de zijkant vlak voor de startmat, waar ik binnen een minuut na het startschot overheen ging. Direct begon de eerste niet te steile klim (>20 km/uur). Na een paar km kwam ik erachter vooraan te fietsen in een peloton dat zeker een paar 100 man bevatte. De toppers hadden zeker geen haast. Met 10 man naast elkaar was het duwen en trekken om voorin te blijven. Op de klimmen rekte het peleton op om in de afdaling weer bij elkaar te komen. Het was pas op 62 km, bij de Mur de la Velomendiane, dat een echte schifting plaatsvond. Zo'n Mur is niets voor mij, te kort en te steil, met te zwaar verzet, staand slipt je achterwiel en zittend steigert je voorwiel. Boven de schade opmaken, gas geven en proberen weer bij te komen, helaas maak ik een verkeerde keuze op een t-splitsing, en sluit achteraan bij andere afvallers. We komen over de tussentijdmat in La Roche, het hele dorp is uitgelopen en staat met de fanfare ons aan te moedigen. Direct volgt een behoorlijke lange klim, waarin ik gas geef en de groep kan lossen (zie foto). In de afdaling ontstaat een groepje van 4, waar ik 60 km mee heb opgefietst. Dan worden we op een vlak stuk helaas ingehaald door een groep van 12 man. Die blijft tot de finish bijeen (enkele afvallers). Op 155 km lijken 3 man zich los te maken en ik moet volle bak (170 hartslagen/min) om weer aan te haken, met de rest van de groep in mijn wiel. Gelukkig bleek dat de laatste klim te zijn. Daarna volgde 10 km afdaling. Nog wat keren en draaien in La Roche en het zat erop. Ik had mijn voeding en drinken goed uitgemikt en was in staat, met 2x een extra drinkflesje aangepakt te hebben bij de ravitaillement, tot het einde sterk te blijven. Jammer dat ik niet een eindsprint had geleverd, want, tegen mijn verwachting in, was niet de netto tijd (vanaf moment dat je over de startmat rijdt), maar de absolute tijd leidend voor de eindklassering. Daardoor was ik laatste van de groep van 11 man (allen Belgen), geen 25e, maar 35e overall. In mijn leeftijdsgroep, geen 3e, maar 6e.

Toch was ik tevreden, want ik had van begin tot einde aardig voluit kunnen fietsen en in die zin, gezien alle beperkingen (voorbereiding, ed), optimaal gepresteerd. Met een tijd van 5:11:23 kwam het gemiddelde boven de 33 km/uur.

[Frank Scheffer]


Ogenblik a.u.b. ...