Saarschleifen MTB Marathon 2007

Op zondag 6 mei 2007 stond voor mij de 1e marathon van dit jaar op het programma voor het RWP marathon klassement. Ik heb dit jaar de stoute schoenen aangetrokken en heb me ingeschreven voor dit klassement. Mede door het gebrek aan atb ervaring in het buitenland en onze ervaring van Langenberg in 2006 is mijn keuze gevallen op de zogeheten halve marathons. Dit zijn echter 2/3e marathons welke toch een afstand kennen van 60 tot 70 km en toch allemaal boven de 1500hm uitkomen.

Om 09.00 arriveer ik in het dorpje Orscholtz en kan een plekje voor de auto vinden op nog geen 100 meter van de start. De vorige dag hebben we het startnummer al gehaald, dus kan ik mij rustig voorbereiden op de start. Na wat inrijden en het kijken naar de starts van de hele en de korte marathon (in Saarschleifen hebben ze er voor gekozen om elke wedstrijd apart van elkaar te laten starten), begeef ik mij naar het startvak en sta dan zo ver naar achteren dat ik het startdoek niet eens kan zien. Voor mij staan nog 500 fanatiekelingen te wachten op wat komen gaat. Om exact 11.00 klinkt het startschot en rijdt ik na 2 minuten onder het doek door. Dan een scherpe bocht naar links en rechts. Vervolgens volgt er een snelle afdaling over het asfalt van ongeveer 500 meter. Hier pas ik mijn bekende tactiek toe, wat je bij de start wint hoef je later niet meer in te halen, en rijd hele groepen mensen aan de linkerkant van de weg voorbij. Na 500 meter is het haaks linksaf en kan het klimmen van die dag gaan beginnen. Hier voelen de benen goed en rijdt ik voor mijn gevoel vrij relaxt, maar toch mensen passerend naar boven. Dan volgen er enkele snelle brede afdalingen waar het vooral stofbijten is door de droogte van de afgelopen weken.

De temperatuur is inmiddels opgelopen naar boven de 25gr en het zweten neemt nu serieuze vormen aan. In het parcours zijn zogeheten ?techniksessions? opgenomen. Dit zijn afdalingen in lengte en percentage vari??rend van 50 meter en 40% tot meer dan 1500 meter met maxima van 25%. De eerste techniksessions is voor mij een echte wakkerschudder. Ik zag de grond gewoon om de rand buigen toen ik bij de rand kwam vervolgens ging het 1500 meter stijl naar beneden met daarin uiteraard de natuurlijke obstakels als boomwortels, stenen en uiteraard bomen. Beneden staat laura mij op te wachten en roept dat ik aan de linkerkant eruit moet rijden. Aan de rechterkant zijn ze al over de kop geslagen zo stijl was het daar. Tijdens deze afdaling ben ik erg blij dat ik toch een full suspension heb gekocht en kan de fiets goed gecontroleerd naar beneden manoeuvreren. Vervolgens gaat het weer lang en stijl omhoog om zo door te gaan naar de ?Hammerhead? hier gaat het 50 meter 40% naar beneden. De man voor mij wil eraf rijden maar is na 3 meter zijn fiets al kwijt er rolt naar beneden. Op dat moment zie ik af van zo?n rolpartij en besluit deze afdaling te voet te doen. Zelfs dit is nog een hele klus, want de grond is zo hard en droog dat zelfs mijn noppen van mijn wedstrijdschoenen geen grip krijgen op de ondergrond.

Nadat het beste er af is nader ik Mettlach na dit dorp is het nog 10 km naar de finish. Bij het naderen van Mettlach begrijp ik ineens wat de mensen bij de start bedoelden met ? denk je aan de trappen bij Mettlach? . in een stijle afdaling zit op het eind ineens een trap van 3 treden, tussen deze treden zit echter een hoogte verschil van 50 centimeter en dat geeft toch wel een raar gevoel in je buik. Na de sluizen bij Metllach gaat het via een erg smal en vooral erg stijl paadje stijl omhoog , meer dan 30%. Dit is niet meer te fietsen en besluit om verder deel te nemen aan de reeds opgang gekomen wandeltocht. Boven gekomen gebeurt voor mij het reeds gevreesde , iets waar ik al jaren last van heb. Na zo?n stuk lopen tijdens een volle inspanning van een wedstrijd zijn mijn benen altijd gebroken en gaat het licht dan ook geheel even uit. Na een minuut of 10 uit puffen en maar vertellen aan voorbijfietsende en informerende bikers die vragen; geht es gut, volgt mijn antwoord: Ja , aber ich habe jetzt Urlaub. Kom ik weer een beetje bij en hijs mezelf weer op de fiets en trap, mezelf nog een beetje moet inpratend, naar de finish. De tijd van 3h30minuten had ongeveer een 15 minuten sneller gekund zonder de genoemde vakantie. Het resulteerde in een 250e plaats terwijl er een plek bij de 1e 200 in had gezeten .

Na afloop kan ik vaststellen dat het een zeer geslaagde rit is geweest , waar geen enkele rit in Nederland mee te vergelijken valt. Zelfs de Bart Brentjens Challenge vraagt technisch gezien minder van zijn rijders dan dit soort ritten. Ik ga me nu voorbereiden op de volgende wedstrijd 17 juni in de Belgische Ardennen.

[Marc Timmer]


Ogenblik a.u.b. ...