Steven Rooks Classic

Hemelsvaartdag 17 mei.

Vandaag was de Steven Rooks Classic; een cyclo / toertocht vanaf Maastricht door een stukje Belgische Ardennen. Een aantal bekende namen waren gestrikt om te starten. Gisteren dacht ik na het weerbericht dat 't met een beetje geluk droog zou zijn, dus besloot er heen te gaan.

Wel een beetje dicht op de Waalse Pijl, maar ach, gewoon een beetje rustig aan doen dacht ik.
Na 2 uur in de regen autorijden was het bij de start zowaar even droog (helaas niet voor lang). Steven Rooks hield een verhaaltje, terwijl ik naast Rob Barel ontspannen afwacht wat er gebeuren gaat. De VIP's mogen vooraan staan, maar ik sta er niet ver achter en het is niet dringen.

Met een groot peleton fietsen we Belgi?? in en het regent pijpenstelen. Het gaat best hard en ik probeer me te sparen, maar dat valt niet mee wanneer de eerste heuvels bedwongen moeten worden. De benen voelen niet zo goed en mijn hartslag komt moeizaam op gang. De eerste klim zit ik echt niet vooraan, maar doordat er in de afdaling hard gereden wordt, komt er weer veel bij elkaar. Tot 50 km zit er zeker een mannetje (en vrouwtje) of 75 bij elkaar. Voor de klim La Redoute (ja, die zit ook in begin van Waalse Pijl) schat ik de kopgroep op nog 50 man. Bij La Redoute wordt je klimtijd geregistreerd, en dat is heel leuk. Ik begin rustig, maar de steilte dwingt je vanzelf om diep te gaan, hijgend als een paard, maar met een te lage hartslag kom ik boven. Ik heb er enkelen moeten laten gaan, maar blijk wel mooi een 9e tijd te hebben (van de 1200 gefinishte deelnemers. Mannen als Marc Lotz en Aart Vierhouten zitten voor me, da's geen schande. In de afdaling zitten we ca. 15 man. Ook de oude taaie Rob Barel is van de partij. Ik ga me beter voelen en klim vrij makkelijk met de beste mee.

Een volgende heuvel met tijdwaarneming is de Cote des Forges, niet zo steil, dus even mijn best doen. Dat leverde een 8e plek op, niet gek. Alleen de eerste 3 vallen in de prijzen, en dat zijn nu net die profs.

Het kopgroepje is verder uitgedund tot 10, omgeven door motoren, die elke weg keurig afzetten en ons niet op lullige fietspaadjes laten rijden. Nog een paar heuveltjes, waarbij ik zonder problemen boven kom. De profs stoppen plots bij een drinkpost en we zijn nog met 7.

Nog 10 km vlak naar Maastricht, het is droog geworden, beetje wind tegen en we gaan kop over kop. Ik begin te geloven in een goede eindclassering. Helaas, het heeft niet zo mogen zijn; ik krijg een lekke achterband en ze rijden met 6 man door. Nog even geprobeerd met een lekke band door te rijden, maar dat gaat echt niet. Een cursus snel bandenwisselen zou voor mij iets zijn. Ik heb er volgens mijn teller precies 5 minuten over gedaan, om daarna alleen en zonder motoren, de wind te trotseren en de route te moeten zoeken. Hoewel ik het uiterste doe, verlies ik zo veel tijd.

Met de gedachte dat 'het toch maar een ingelaste trainingrit' was, finish ik als 15e overall. Nog even met 2 Belgen uit de overgebleven kopgroep staan praten. Fietsen veel cyclo's en eindigen regelmatig voorin (bij eerste 10 tot 20). Kortom, de echte cyclotop was niet aanwezig.

Groetjes en tot de Waalse Pijl,
Frank Scheffer


Ogenblik a.u.b. ...