Fondo dell' Acquese

Tijdens de vakantie met het gezin in Itali?? (en Kroati??) een fietstocht uitgezocht via een Italiaans fietsblad (www.granfondo.it). In augustus is de spoeling van fietstochten zeer dun vanwege het warme weer. Gekozen werd voor de Fondo dell? Acquese in Monastero Bormida vlakbij het kuuroord Acqui Terme, tussen de steden Allexandria en Genua. Een tocht van 120 kilometer waarbij geen hoogtemeters bij vermeld stonden in het fietsblad, maar later bleek dat deze tocht de meeste hoogtemeters had. Op de middag voor de cyclo ingeschreven en de startbescheiden afgehaald. Had nog heel wat voeten in de aarde om uit te leggen dat ik als Ciclotourista mee ging rijden, dus was een pasje met bijbehorende nummers en pasfoto wat ze mij lieten zien (en wat ik moest hebben) niet nodig, al een teken dat de meeste deelnemers dus wedstrijdrijders waren (Lista Rossa-Master Gold-elite under 23 en Cilcoamatore con certificato). Ik krijg kaderplaatje en rugnummer 173 mee inclusief een fles wijn en koekjes uit de streek en wat benodigheden voor de fiets.

In het eeuwenoude stadje Acqui Terme daarna met het gezin een bed & breakfast gevonden en hadden daar voor 2 dagen een riante bovenverdieping tot onze beschikking.

Op zondagmorgen 5 augustus melde ik mij rond 8.30 bij de startplaats, het was daar een gezellige drukte en heb tot de start die om 9.30 plaatsvond genoten van alle mooie Italiaanse fietsen en materialen. Vlak voor het startschot de bekende Italiaanse taferelen veel drukte met motoren/auto?s van de organisatie en politie voor de fietsers en lawaai door de speakers. De wedstrijdrijders dringen allemaal naar voren en ik aanschouw het allemaal als enige buitenlander met veel plezier. De koers gaat de eerste 20 kilometer tot de eerste klim over een brede weg ligt glooiend naar beneden. Dit verloopt vrij hectisch, iedereen gaat als een raket van start en de snelheden lopen direct op tot boven de 50 kilometer per uur, aan de overzijde word het verkeer door de politie de berm ingedrukt maar zorgt in het peloton met 250 man dat het constant in een trechter rijdt en veel moet afremmen met stofwolken en piepende remmen tot gevolg om daarna weer vol aan te zetten om niet te ver achterin te belanden.

Supergaaf om mee te maken, echter ik raak gedurende deze 20 kilometer toch steeds verder achterin het peloton??.heel even heb ik 200 meter mijn moment of fame?.. Vlak voor de eerste klim gaan we een brug over met kasseien waar ik vol overheen stuiter en heel veel Italiaanse rijders knijpen in hun remmen of gaan via het smallere looppad van de brug verder en ik vlieg ze voorbij (korte tijd later doen zij dat in de klim bij mij dunnetjes over).

De eerste klim bij Pozone is 12 kilometer lang en heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 6,2% (met stukken van 11%), ik tokkel op de triple lekker omhoog en merk dat de temperatuur wel parten speelt en blijf heel veel drinken en pak bovenaan de klim nog 2 flessen water mee. Daarna een prachtige afdaling met mooi lopende bochten in een prachtig wijngebied?..het lichaam kan ook weer een beetje afkoelen, broodnodig met temperaturen van inmiddels tegen de 40 graden. Na de afdaling nog een vlak stuk van 10 kilometer voordat de volgende klim van 6 kilometer begint. De organisatie is werkelijk fantastisch en je kan echt zien dat Itali?? het wielrennen omarmt alle kruispunten en zijstraten zijn door carabinieri afgezet en in de dorpjes wordt je door toeschouwers hartstochtelijk aangemoedigd ?.forza..forza?.

De 2e klim van de dag breekt aan?? 6 kilometer klimmen naar het dorpje Montechiaro. Ik merk dat mijn ?kleine? klimmotortje met temperaturen boven de 40 graden langzaam begint te sputteren en moet moeite doen om de snelheid boven de 12 km te houden?..Onder me in de haarspeldbochten zie ik nog een grote groep andere rijders martelen met een rood begeleiderbusje erachter. Vlak voordat ik boven ben geeft een Italiaan mij aan even met hem mee te rijden, hij stopt ermee en zijn dochters voorzien mij van een blikje cola en diverse gels?.op het 60 km punt sta ik heel even van de inspanningen bij te komen en zie nog een hele pluk rijders boven komen?..vele stoppen ermee (blijkt later en stappen bij familieleden in de auto). Na 5 minuten maak ik mij klaar voor de afdaling. Gedurende de afdaling merk ik dat er een busje achter me blijft rijden en niet voorbij komt, later halen ook een ziekenwagen (die ik ook al een paar keer eerder in de koers heb gezien) en diverse motorrijders mij in.

Bij een korte tussenstop bij een kort klimmetje (en waterstop) krijg ik idd van de chauffeur te horen dat ik de ultimo velo in koers ben. Hij laat mij weten dat ik maar moet aangeven als ik water of suiker uit de auto nodig heb. Vanaf kilometer 60 tot 97 rij ik met dit busje in mijn kielzog??.hij komt veelvuldig naast mij rijden en geeft liters water aan die ik gedeeltelijk opdrink maar ook direct over mij hoofd heengiet??wat nog net niet een sissend effect geeft maar iedere keer weer heerlijk aanvoelt. Je voelt je wel opgejaagd om als laatste te rijden en je schakelt net even een tandje hoger dan normaal?..het geeft ook wel weer een kicken gevoel en auto?s die voorbij rijden moedigen vanuit een openstaand raam aan. De chauffeur zie ik bij elke post van een carabinieri aangeven dat dit de laatste is en ik groet ze allemaal vriendelijk. Aangekomen bij de laatste beklimming van 10 kilometer (na 95 kilometer) voel ik dat de benzine op raakt??maar probeer het nog wel?..na 2 kilometer klimmen zakt mijn teller onder de 8 km en voel me ook niet meer lekker in deze bloedhitte, even afstappen en bijkomen is geen optie want dan ga je sowieso in de volgwagen?. Ik besluit na 97 km en een gemiddelde van 22km/uur op de teller om ermee te stoppen en deponeer mijn fiets bij de andere in de volgwagen en rijd de laatste 25 kilometer in de bus mee. Al vrij snel pikken we de ene na de andere fietser op (veelal met kramp) en de bus raakt aardig vol met fietsen, ook is er al een patient in de ziekenwagen die waarschijnlijk door de hitte is bevangen en ligt aan het infuus?.zijn mooie spezialized fiets laad ik in de bus.

Bij de finish nog even na?genieten? van dit avontuur met een bord met een lekkere Italiaanse pasta.

Info over de tocht te vinden onder: www.gfacquese.3000.it

Alexander


Ogenblik a.u.b. ...