Marathon rijden in Schmallenberg

4e wedstrijd Rwp Cup

Vrijdag 24 augustus reden we op ons gemak richting Duitsland. We wilden ons eens rustig voorbereiden op de 1e marathon na de zomerstop. Bij aankomst in Schmallenberg bleek dat we nog 5km verderop moesten zijn, in dit gehuchtje hadden ze een soort buurthuis bereid gevonden onderdak te bieden aan deze marathon. Tevens was er de mogelijkheid om in de kelder gratis te overnachten. Jeroen en ik hadden ons hier ook voor aangemeld, want we zijn en blijven natuurlijk Hollanders. Rond een uur of zeven melden we ons bij het naburig hotel voor een ?pastaparty?. We waren gelukkig redelijk op tijd, want rond half acht stonden er een stuk of 30 hongerige fietsers voor ????n bak pasta welke eens in de tien minuten werd aangevuld en dan binnen luttele seconden weer leeg was. Na deze wilde party besloten we om in het dorpje nog een bakje koffie te gaan drinken, na enig zoeken ontdekten we een Italiaanse ijstent. We zochten een lekker plekje in de zon met de benodigde vakliteratuur (fiets, MTB plus enz.) met een koffie en een mega ijscoup zijn we zo de avond een beetje doorgesuft.

Rond tienen gingen we naar ons Hotel, bij aankomst was het reeds hilariteit alom. De ????n was zijn luchtbed vergeten en ging op wat stoelkussens liggen, een ander vergat zijn toilettas, weer een ander had geen drinkwater bij zich voor de tocht en ga zo maar door. Rond half elf was iedereen een beetje gesetteld tussen alle troep en fietsen en kon de nacht beginnen.

Zaterdag ochtend gingen we op het gemak boven ontbijten en onze voorzieningen treffen voor de wedstrijd. Jeroen stond 1 startvak voor me dus ik had gelijkeen doel. Met meer dan 1000 man/vrouw ging het om 09.30 massaal van start. Ik probeerde mijn alom bekende starttactiek een beetje in te tomen, want ik wist wat er nog kwam; 59km en 2060 HM. Na een kilometer of 5 sloot ik aan bij Jeroen en bleef een poosje bij hem in de buurt rijden. Maar 1000 mafkezen over een pad van amper 2 meter breed sturen is natuurlijk vragen om problemen. Wij raakten elkaar daar dan ook uit het oog. Na 10 kilometer was er al weinig wits meer aan de kleding te zien. Het had de afgelopen 2 weken flink gespookt daar en dat was wel te zien aan de paden. Na een klim van ongeveer 10km met steeds weer van die steile op en af stukken bereikten we het hoogste punt van de marathon(850m) er was nu pas 20km gefietst en de benen begonnen zich toch al te melden. Met een snelle brede afdaling ging het weer terug naar het volgende dal, de gehele afdaling reed je eigenlijk gewoon in een ondiepe rivier van ongeveer 3-4 cm water. Na nog een lange klim kwam daar eindelijk de 1e verzorging, hierna ging het gelijk verder stijl omhoog over veel losliggende stenen. Zo rond km 50 zag ik een steile wand voor me opdoemen, met moeite reed ik hier met 5-6km/u omhoog, bijna boven komt er ineens ????n of andere Jeroen naast me rijden. En meld doodleuk, ik heb je eigenlijk al de hele marathon een beetje in mijn vizier gehad. Ik raak hierdoor zo van ?slag? dat ik tijdens de klim mijn evenwicht verlies en spontaan weer een stuk naar beneden zeil. Hierdoor verlies ik gelijk de aansluiting. Gelukkig verstuurd Jeroen zich in ????n van de laatste afdalingen zodat ik het gat weer iets kan verkleinen. Met een minuut achterstand op Jeroen passeer ik uiteindelijk de finish. Na afloopt blijkt dat we beiden een goed klassement hebben gereden. We zitten beiden bij het eerste 1/3e deel van het peleton en dat is voor een paar polderjongens zonder een heuvel van betekenis in de buurt toch wel een te accepteren resultaat.

We gaan dan ook weer vol goede moed op naar de volgende marathon in de Eifel. We krijgen hier dan wel gezelschap van 2 ?grote? mannen.

[Marc Timmer]


Ogenblik a.u.b. ...