Marathon Berlijn (Aard Weijers)

Marathon van Berlijn 2007

Als ik dit verslag maak zit ik op het balkon van een appartement in Spanje. Uitzicht op de middellandse zee met een heerlijke temperatuur.

Het is 7 oktober en precies een week nadat ik de marathon van Berlijn liep. Eerst denk je wat moet ik na 7 marathons nog vertellen over zo ?n loop. Toch is iedere marathon weer anders.

Als je soms denkt dat een marathon saai is kan ik je zeggen dat dat beslist niet zo is.

Een marathon heeft alles in zich. Allereerstis het de sportieve prestatie die je er toe brengt. Tevens ervaar je tijdens de trainingen en zo?n evenement de vriendschap, maar ook de emotie, liefde, drama, pijn, overwinning, cultuur en noem maar op.

Nadat ik vorig najaar de marathon van Florence had gelopen moest ik wat het lopen betreft eerst maar eens een rust periode inbouwen. Ik moest eerst maar eens van die knie blessure afkomen voordat ik weer aan een marathon kon denken. Misschien was het wel afgelopen met de marathons. Gelukkig heb ik dan nog altijd het fietsen wat ik als sport kan doen. Daar ik mijn fiets net aan broer Peter had gegeven moest er eerst een ATB fiets kopen, en dat was snel geregeld. Aansluiting met de groep ging wat moeilijker, die waren al een tijdje bezig en dan moet je hard trainen om er weer bij te komen. Na enkele weken lukte dat toch weer.

Naast het fietsen ben ik na ongeveer drie maanden niet hard lopen toch weer voorzichtig begonnen, maar ook dat ging weer uiterst moeizaam. Toen in mei de eerste berichten kwamen dat een groep naar Berlijn wilden om in het najaar de marathon te gaan lopen heb ik mij toch maar alvast aangemeld. Deze marathon stond nog op mijn verlang lijstje en ik zou wel zien hoe e.e.a. zich zou ontwikkelen. Berlijn is een van de eerste najaar marathons. Deze is eind september zodat het trainingsschema vroeg begon. Drie maanden voorbereiding dat wil zeggen dat de trainingen juli begonnen. Een periode waarin de temperatuur nog vrij hoog is, wat voor mij een extra belasting is. Ik loop n.l. niet zo makkelijk bij hoge temperaturen. De resultaten waren zeer verschillend en met nog een maand te gaan had ik nog steeds het gevoel dit zal wel mijn laatste marathon worden. Eerst nadat ik een paar nieuwe sportschoenen had gekocht kreeg ik het gevoel dat het beter ging. Na een goede 30 km trainingvan een loop in Amsterdam kreeg ik het gevoel dit gaat helemaal goed komen.

Vrijdag 29 september vertrokken we met de trein naar Berlijn. Een deel van de groep was een dag eerder vertrokken. De aankomst op het hoofdstation was al een ervaring op zich. Groot, Modern en Indrukwekkend hoe zich al het onder- en bovengrondse treinverkeer hier samenkomt. Met de rest van de groep zijn we ?s middags naar de expo geweest waar we onze startnummers af konden halen. Tevens konden we de laatste informatie krijgen over van alles wat met de loopsport te maken heeft. ?s avonds met zijn allen uit eten.

Zaterdag zijn we met enkele de Fruhstuckslauf gaan doen. Dit is een loop over c.a. 6 km waar iedereen aan mee kan doen. Kinderen partners vrienden enz. en velen lopen er verkleed bij. Ik had een pruik op waardoor ik algauw de bijnaam Gullit kreeg. De start was bij een fraai gerestaureerdkasteel de Charlottenburg. De finish in het oude olympisch stadion. Toen we de tunnel van het prachtig gerestaureerde stadion in liepen kreeg ik kippenvel en even voelde ik mij de atleet van de spelen. ?s middags zijn we met zijn vieren naar het centrumgebied geweest om even van de cultuur van Berlijn te snuiven en tevens het gebied te verkennen van de start en finish van de marathon. Tevens waren hier de voorbereidingen gaande voor de skeelers die ?s middags hier de marathon gaan skeeleren.

Zondag

?s morgens om half zes opstaan om vroeg en goed te ontbijten.

Om zevenuur is het gezamenlijk vertrek en we gaan wandelend naar het startgebied. Onderweg gaan we langs een ander hotel en halen nog een groep marathonlopers op. Tevens doen we onderweg wat rek- en strekoefeningen en lopen ons rustig warm. Van alle kanten komen inmiddels lopers naar het startgebied. Wij hebben net een verkeerde route gekozen en moeten ons tegen de stroom in manoeuvreren om bij de juiste tent te komen waar we onze kleding in speciale tassen kunnen afgeven.

Hierna kunnen we ons gaan begeven naar onze startvakken. Ruim een halfuur voor de start staan we in het startgebied. Het startgebied is op de laan van de 17 juni en de groep wordt onvoorstelbaar groot. De spanning stijgt met helikopters in de lucht en dan valt het startschot.

Ruim 40.000 lopers gaan van start. Kledingstukken en plastic beschermhoezen worden afgedaan en de marathon begint. Na ongeveer 2 km zien we onze supporters. Die ons volop aanmoedigen. De weersomstandigheden zijn uiterst gunstig, bewolkt en een temperatuur van rond de 14 graden. De eerste 15 km lopen dan ook zeer goed. Dan komt het zonnetje door en gaat de temperatuur ook wat omhoog. Ik kies waar mogelijk de schaduw en zo vervolgen we de route die dan door het oostelijk dan weer door het westelijk deel van Berlijn loopt.

Langs de route staan ontzettend veel toeschouwers en er is ook veel life muziek wat enorm stimulerend loopt. Helaas mis ik Cobyrond het halve marathon punt en ook op 34 km punt zien we elkaar niet meer. Het aantal deelnemers en toeschouwers is zo groot dat we elkaar jammer genoeg niet meer zien. Na het halve marathonpunt gaat het wat moeizamer en de rem gaat er wat op. Bijkomend voordeel is wel dat je alle tijd hebt om alles te opserveren. Gebouwen, lopers, publiek muziekanten het is een groot feest. Bij de drankposten drink ik veel water en moet afen toe een stukje wandelen. Langzaam voel je de kracht uit de benen vloeien maar je moet door. Bij het 30 km punt staan bedden langs de route waar lopers die kramp krijgen zich kunnen laten masseren. Ik reken nog 12 km dat moet gaan lukken maar moet nog wat gas terug nemen om te kunnen blijven lopen. Voor me lopen twee dames als een verliefd stelletje al pratend en hand in hand lekker rustig hun marathon. Ook dat is marathon denk ik. Het tempo staat me wel aan en ik blijf er lekker bij lopen. De hoeveelheid publiek wordt steeds groter en in de verte zie ik de Brandenburger Tor verschijnen. Hierna is het nog slechts een km naar de finish. Het passeren van de Branderburger Tor geeft een enorme kick, en hierachter verbreed de weg waarop we lopen zich. Naast me loopt een man die naar zijn supporters loopt en juichend komt te struikelen. In mijn ooghoeken zie ik dat hij even blijft liggen. Zijn supporters moeten hem maar weer opvijzelen. Met nog slechts 100 m te gaan struikelt er naast me nog een man hij probeert op te staan maar valt weer. Samen met nog een loper proberen we de man op de been te krijgen maar hij zakt door de benen. Gelukkig komt er een EHBO er te hulp die het overneemt zodat wij verder kunnen. Dat is pure drama. Dan is daar de finish en de verlossing en een gevoel van overwinning. Even wandelen, de mooie medaille in ontvangst nemen en veel drinken. Langzaam naar de tent om mijn droge kleding aan te doen en op zoek naar de andere lopers van onze groep. Daar is de hereniging van lopers en supporters. Ieder heeft zijn prestatie gepleegd. De een heeft een geweldige PR gelopen de ander heeft er noodgedwongen wat langer van kunnen genieten. Maar deze ervaring kan niemand je meer afnemen. ?s avonds weer uit eten en extra genieten van dat overheerlijke biertje dat nu weer even mag.

Maandag weer met zijn allen met de trein naar huis waar de stilte en rust weer terug keert.

In de ochtend krant staat mijn uitslag na 4 uur 07 minuten en 56 seconden ben als 15797e over de finish gekomen.

Het was weer een onvergetelijke belevenis.

Over enkele weken als de marathon van Eindhoven en Amsterdam zijn geweest moeten we nog een keer met zijnallen uit eten om zo dit seizoen af te sluiten. Want een marathon lopen doe je zelf maar driemaanden trainen dat doe je samen.

Oktober 2007

Aard Weijers


Ogenblik a.u.b. ...