Een stukje Tour de France op de Col de Galibier

Het was al wat jaartjes geleden dat wij, Max en Ingrid, een touretappe hadden meegemaakt; 1991 op de Col de la Colombi??re, deze rit werd onder slechte weersomstandigheden gereden en kon daarom niet op tv worden uitgezonden. Hoog tijd dus om dat nog eens live te beleven. Dit jaar viel de vakantie gunstig: onze eerste week was de laatste week van de Tour. In twee dagen 1100 km gereden om op de 2645 m hoge col du Galibier te eindigen voor een paar dagen tot De Dag zou aanbreken. Best wel fris daarboven, met die constante wind om onze oren waren we blij dat de zon scheen. E??n nacht hebben we zelfs nachtvorst gehad.

 

De dag voorafgaande aan de touretappe was de veegwagen al voor de derde keer langsgekomen om de baan piekfijn in orde te brengen. De Duitse zender ARD had een plekje naast onze camper verworven om een goede ontvangst via de satelliet op de enorme schotel te garanderen. En Max besloot zelf eens even te gaan kijken hoe het parcours erbij lag. Na een rit gereden te hebben had hij geen voldoening, het bleef kriebelen en ik zag inderdaad dat hij onrustig was. Uiteindelijk besloot hij nog een keer naar beneden te rijden om de klim nogmaals te maken. Ja, dat was het: heerlijk nog een keer tegen die berg op en daarna een lekker biertje (lees: inhoud bidon) pakken daar boven op de Galibier. Tegen zonsondergang een wandeling gemaakt bergop (12% stijging), waarbij we onze ?buurman? teksten op de weg zagen kalken, hij bleek familie te zijn van een Franse coureur: Romain Feillu.

 

Woensdag 23 juli 2008 was het de beurt aan de profs om o.a. deze klim te nemen tijdens de Koninginnerit naar Alpe-d?Huez. ?s Morgens vroeg kwamen er al mensen naar boven lopen en uiteraard fietsen. Ondertussen werd het reclamemateriaal op de top ge??nstalleerd en de finish met witte verf gemarkeerd. En opeens zagen we in de verte beweging op het asfalt, dat was de tourkaravaan die naar boven slingerde. Ook wij stonden aan de kant van de weg om petjes en toeters te scoren, maar het ging ons natuurlijk om de wielrenners zelf. Eindelijk zagen we in de verte de vier koplopers aankomen om na een paar bochten weer even uit beeld te zien verdwijnen. Met het fototoestel in de aanslag een goede positie gekozen om mooie plaatjes te schieten en een paar filmpjes te maken. Na een paar minuten zagen we ze weer, wat trappen die gasten hard omhoog zeg! Schitterend om te zien, dat doen wij, respectabele amateurs, ze echt nooit na! Met een ?pauze? van vijf minuten kwam het peloton de berg op, ook een heel spektakel, zoals op televisie altijd goed te zien is. Kleine impressie van wie we langs zagen komen: Laurens ten Dam vol in beeld, Joost Posthuma samen met twee CSC-renners, Stefan Schumacher en even later Erik Dekker in ????n van de volgwagens. En voor je het weet is het hele circus voorbij geraasd? het was weer een hele belevenis.

 

Dezelfde dag zijn we verder getrokken door La douce France richting het zuiden en heeft Max o.a. nog de Col de Vars beklommen.

 

Met de fietsgroeten van Max en Ingrid van Ramselaar


Ogenblik a.u.b. ...