Frank 1e bij Steven Rooks, of toch niet?

Dubbele verrassing bij Steven Rooks Classic

Nadat ik met gebalde vuist en een schreeuw van victorie de finish passeerde gebeurde er iets onverwachts. Een onaangename verrassing, die mijn veronderstelling dat ik historie geschreven had, ineen deed vallen. Geen eerste plaats.

Ik had de hele dag al geen Gaul renners gezien, maar bij de finish stond een hele groep. Zouden die allemaal de 110 km gereden hebben, vroeg ik me af. Ren?? Randsdorp kwam op me af en vroeg hoe het ging; ?of ik ver van achter zat?? ?Hoezo, ik zat in de kopgroep!? stelde ik. ?Nee, dat kan niet, want daar zat ik in, en ik heb je niet gezien? was zijn reactie. Na enige spraakverwarring kwamen we erachter dat hij om 8 uur was gestart en ik dus op de reguliere starttijd van 8:30. ?Ja, er stond gisteravond ergens in kleine lettertjes op de site van Steven Rooks dat er ivm verwachte grote toeloop op extra vroege start zou zijn.?

Die is lekker zeg. Daar had ik helemaal geen rekening mee gehouden.
En het liep de hele dag zo voorspoedig. De avond ervoor had ik de starttijd nog gecontroleerd: 8:30. Keurig op tijd van huis vertrokken, om 8:10 op de parkeerplaats en na inschrijving scherp maar prima op tijd in het startvak. Ik had mijn ervaring van vorig jaar nog scherp in het hoofd. Als 1e gefinisht bleek dat we afgerekend werden op netto tijd en ik dus te vroeg over de startmat was gegaan. Dit keer dus lekker rustig starten en na 2 minuten pas de mat voor de tijdwaarneming passeren. De kop was toen al 1 km op weg en ik had wat in te halen. Na een klein half uurtje aardig volle bak kwam het voorste peloton in zicht. Na de hartslag weer te hebben teruggebracht reed ik verder naar voren en zag een paar man van Vacansoleil met de handen rustig op het stuur vooraan fietsen. Kenmerkend voor de eerste helft van de Steven Rooks Classic, je hoeft je niet bovenmatig in te spannen om bij te blijven. Daarom is het ook een prima opwarm cyclo, als voorbereiding op het zwaardere werk
in de echte bergen.

Door na een trage start aan te sluiten bij het peloton had ik een belangrijke slag geslagen. Mijn vervolgstrategie: controleren, niet te veel energie verbruiken en vooral; niet lekrijden. Op de slechte Belgische wegen is lekrijden met mijn relatieve hoge gewicht zo gedaan. Na 30 km al reed ????n van de profs lek en haakte het hele Vacansoleil-team af. Ook Arnold Stam werd getroffen op ca. 30 km voor de finish, terwijl hij op kop fietste. Een ander probleem waar ik vaak mee kamp is mijn gebrekkige spoorzoekersinstinct. Meerdere malen verkeerd gereden als ik voorin zat, en dan snel omdraaien en met volle kracht de schade beperken.

Halverwege was het peloton uitgedund tot zo?n 40 man, en na de Redoute bleven er nog iets meer dan 10 over. Voor de Redoute was ik bang, als ik daar niet voorin zit kan er zo een groepje wegrijden. Gelukkig kwam ik als 4e boven, om als enige niet gebruik te maken van de drankpost (dank aan die 2 joekels van bidonnen die ik meesjouw) en dus met een paar honderd meter voorsprong de afzink in te gaan. Zo?n voorsprong hou je nooit alleen, en al snel reden we weer met een groep. Dat wil zeggen; een 3-tal reed voorop en de rest zag je niet.

Bij de volgende klimmen merkte ik dat er niemand kon ontsnappen.  De Cote de Drolenval was voor mij onbekend, maar zeker zo lastig (stijl) als de Redoute. Gelukkig had ik daar niet alleen last van en behield de controle. De laatste km?s zijn naar beneden en vlak naar Maastricht. De benen voelen nog goed, dus dit kan niet meer misgaan. Op de fietspaden is het laveren, maar de snelheid zit er aardig in en met 6 personen (waarvan ik er 3 niet gezien heb) reed ik op de laatste bocht af. Een verkeersbegeleider zwaaide onduidelijk, waardoor enkelen het verkeerde fietspad kozen. E??n koos het juiste pad en de rest volgde. Maar ach, een sprint was niet nodig voor de klassering en ik kwam rustig als 2e binnen.

Het was prima weer, en mijn fietsmaten van WTC Zeewolde zaten lekker in het zonnetje te genieten na hun inspanningen. Het was erg gezellig. Alexander, Max en Jan-Willem; dank voor het meerijden. Zonder jullie was ik thuis gebleven, diep in mijn bed gedoken om een hartnekkige keel- en neusontsteking te boven te komen.

Data: 160 km, 2200 hm, 9e plaats op 4:41:49, met gemiddelde van 33,6 km/uur, op 3 minuten achter de winnaar.

Sportieve groet,

Frank Scheffer

P.s. Jan-Willem kwam ten val over zijn voorganger in de heftige klim de Drolenval en werd bij de finish verzorgt door de EHBO. Jan Willem noteerde een keurige 191ste plaats (met 1740 deelnemers op deze afstand), Alexander werd 96ste en Max miste helaas de afsplitsing en heeft een groot deel buiten de route gereden. 


Ogenblik a.u.b. ...