11 Bergen Cyclo

Alle tochten waar ?cyclo? voor of achter staat, hebben een aantrekkingskracht op mij. De ?11 bergen? is een leuk en heuvelachtig gebiedje, en ik heb goede herinneringen. Maar vandaag was alles anders. Een overlevingstocht, waar ik liever voor thuis gebleven was. De regenradar gaf aan dat het in de ochtend, globaal tussen 9 en 11 uur, zou regenen. De start was om 11 uur, dus dat moet kunnen dacht ik. Vol goede moed kwam ik plensbuien in Apeldoorn, wat een water zeg, shit; lenzen vergeten mee te nemen. Da?s in regen wel vrij essentieel. Een bril beslaat snel en beperkt?t zicht.

De 11-bergen cyclo is kleinschalig, maar leuk aangekleed, met een Rabobus en Giant finishboog. De harde muziek deed de regen en kou een beetje vergeten en een kleine 150 man ging van start. Al na 100 m beslaat mijn bril en zie ik geen steek. Vingers dienen als ruitenwissers. Het eerste stukje is gras, maar al snel komen we op meer technische en modderige stukken. We moeten 6 ronden van 7 km. Al snel zit de modder overal, diepe modderplassen waar je schoenen geheel in verdwijnen moeten gepasseerd worden, en een dikke laag bruin zit op mijn bril. Even stoppen om te poetsen helpt maar kort. Hoe ga ik zonder brokken de finish halen is de grote vraag. Voorzichtig dus maar.

De vorm is wel goed en ik kom op de kleine stukjes waar je kan fietsen toch redelijk naar voren. Maar het blijft toch lastig op de technische blubber single tracks. De 2e ronde en 3e ronde kenmerken zich door verslechtering van de bodem. Waarom heb ik de ?big apples? van 2.35 inch niet omgedaan. Die noppen met 5 bar blijven steken in de grond. De snelheid neemt per rondje verder af. Sommige stukken loop ik ivm helling en vooral gebrek aan grip.

Aan het eind van de 3e ronde blokkeert mijn achterwiel plots. Wat is er aan de hand? Het achterwiel is losgeschoten, en de ketting zit vast. Door de modder op mijn bril en fiets zie ik niets. Daar sta je dan, vlak bij de finish. Volgens mij eindigt hier dit avontuur. Ik word dik gepasseerd door jan en alleman. Het wiel lijkt nog heel; maar ik krijg?m er niet goed meer in, de snelspanner lijkt gebroken en ik draai me een ongeluk. Met veel gepruts zit het wiel weer vast. De ketting nalopen, jawel is van het derailleurwieltje afgelopen. Als ik nog wil meedoen moet ik nu wel weer gaan.

De 4e ronde gaat nog moeilijker, de achterrem lijkt?t niet meer te doen en het lukt me niet om jan en alleman in te halen. Ach, als ik het einde maar haal.
Terwijl ik dacht nog 2 ronden te moeten, wordt de laatste ronde aangekondigd. De organisatie heeft blijkbaar, vanwege de slechte staat van het parcours besloten tot inkorten. Ok??, we gaan er gewoon voor. Ik haal de ergste blubber van mijn bril en neem me voor nog wat plaatsen op te schuiven. Een positieve instelling scheelt en het lijkt de laatste ronde beter te gaan dan daarvoor. Het parcours is dat zeker niet, de stukken waar je de eerste ronde nog makkelijk doorheen kwam, zijn nu modder of zandbakken, waar je in vastloopt. Met een kleiner verzet trap ik er lustig op los. De ergste regen is voorbij, maar dat merk je nauwelijks. Ik zie nog 2 man voor me, jammer dat ik techniek mis, ik kan ze niet meer passeren voor de finish. Een 17e plek!? Met deze tegenslag! Waarschijnlijk was ik niet de enige (er zijn slechts 71 deelnemers gefinisht).
Blij dat ik heel uit dit avontuur ben gekomen zoek ik de spuitplaats op. Fiets en kleding zijn vele kilo?s zwaarder dan bij de start. Een fotograaf maakt met een brede glimlach foto?s. En eerlijk gezegd kan ik de lol er ook wel van inzien. Voor het schaarse publiek moet dit echt idioot overkomen, en eigenlijk is dat?t ook.

Thuis kom ik erachter dat de remblokjes van het achterwiel zich allebei aan 1 kant van de remschijf bevinden. Terwijl de remschijf natuurlijk aan beide zijden een blokje hoort te hebben. Vandaar dat de achterrem het niet deed. De remschijf heeft wel een behoorlijk stuk metaal van het remsysteem weggevreten en lijkt zelf ook wel dunner dan ie hoort te zijn. Dat verklaart ook waarom ik de 4e ronde niet meer vooruit kwam. Hopelijk hoef ik niet een hele nieuwe achterrem. De fietsenmaker zal er wel weer opkijken.
In de uitslagen met tussentijden zie ik, zoals verwacht aan het einde van de 3e ronde ca. 3 minuten te hebben verloren, en dat in de 4e ronde niet meer te hebben ingehaald.
Maar, voor deze winterperiode mag ik met de conditie best tevreden zijn.
Ik kijk uit naar de foto?s. Hopelijk herken ik mezelf nog.

Frank Scheffer


Ogenblik a.u.b. ...