Tot de assen door de sneeuwduinen en sneeuwbuien

Het zag er bar en boos uit toen ik de gordijnen opentrok.  Een pak sneeuw met veel wind en stuifsneeuw.  Na telefonisch overleg met Michiel (ging wel) en Aart Karssen (ging niet), ben ik in de bus gesprongen en koers gezet richting Harderwijk??al schuifelend over de dijk, maar het ging wel. De dapperen die op de fiets vanaf Zeewolde waren vertrokken kwam ik bij de Biezenburcht tegen, ploeterend door de sneeuwmassa en vechtend tegen de scherpe wind, van een lekker rollend fietspad was echt geen sprake meer. 

In Harderwijk aangekomen stonden ook Krijn & Rob klaar, ze waren eigenlijk voornemens om een toerrit in Voorthuizen te gaan rijden, maar vanwege de weersomstandigheden kozen ze toch eieren voor hun geld en hadden de auto bij de Strokel geparkeerd. Al snel kwamen de broer Ramselaar er ook aan, Max is er na 7 weken ook weer bij na zijn blessure aan zijn schouder. 

Met 9 man gingen we direct op pad voor de warming up?.nog even terug geweest naar de parkeerplaats om te kijken of er toch nog iemand later per auto was gekomen.

Negen ATBers: Michiel, Max, Hans Kranendonk, Eric Wolters, Rob v Zetten, Krijn, Ronald, Peter en ikzelf.

Via de watertoren zette we koers richting de Elspeter heide.  Het was enorm ploeteren, iedere trap moest raak zijn en met de bevroren ondergrond kreeg je vaak onverwacht een slinger aan je stuur en  daardoor ging menigeen onderuit, door de enorme massa sneeuw viel men overwegend zacht.  In het bos uiteraard weinig last van de koude wind. In Vierhouten kwamen we veel langlaufers tegen die ook genoten van dit uitzonderlijke winterweer met een dik pak sneeuw.

In Vierhouten even lekker bijkomen bij de Vossenberg geheel gehuld in de kerstsfeer,  hier was het ook opvallend rustig met collegafietsers, wij waren de eerste. Normaal zit het hier bomvol, maar velen waren toch thuisgebleven. 

Op de terugweg via een posperceel richting zandenbos. Na wat omzwervingen het laatste stuk toch op een singletrack terechtgekomen, viel niet tegen.  Bij de auto aangekomen was het licht bij de meeste toch aardig uit??.met een beetje passen en meten konden alle fietsen in de bus en fietsers in de auto mee terug naar Zeewolde.

S?middags bij de kachel konden we op de tv de verrichting van de profs bij een veldrit in Kalmthout (Belgie) ook bewonderen,  dat was  een spectaculaire wedstrijd waarbij men met kunst en vliegwerk (meestal) op de been bleef.

Sportieve groet,

Alexander


Ogenblik a.u.b. ...