Giro Amsterdam-toertocht zondag

Diverse groepen WTCers waren afgelopen zondag actief in Amsterdam, zover mij bekend 14 man.

Fred Kroonsberg, Paul, Harry Dobber, Gideon, Jon Bos,  en Wim v/d Es gingen voor de 100 kilometer.

Voor de 150 km stonden aan de start: Hans Lems, de broers Ramselaar, Jan-Willem, Bas, Henk Los, Peter Bouwman, Kees Rietbergen en Alexander.

Zelf stond ik aan de start met de mannen voor de 150km. Iets na zessen vertrokken we vanaf het Baken richting de vogelweg, bij de oprit van de snelweg stond ook Henk Los met bijrijder Bas klaar om in het treintje aan te sluiten. Voor Henk al weer de 2e Giro rit…hij stond immers ook al in Utrecht op zaterdag aan de start. Strak om 7.00 uur parkeerde we de auto’s vlak bij het stadion, Gideon wachtte ons daar op (hij woont in Adam) en moest zich bij de bus nog snel even omkleden. Hierdoor hebben we waarschijnlijk net Hans Lems gemist bij de start.

Bij de start aangekomen….de helft van de ploeg in de Giro kleur,werden we tegengehouden (er werd in blokken gestart). Altijd een prachtige locatie zo voor het Olympische stadion. We stonden helemaal vooraan en er volgde een intermezzo met de speaker, Jan-Willem/Max en ik werden kort geïnterviewd door de spreker…..hilariteit alom natuurlijk....de eerste kilometers kregen we diverse aanmeldingen voor nieuwe leden voor de WTC na onze ledenwerving via de speakers. Na een minuutje of 10 stonden er een vijftal motorbegeleiders voor ons klaar die ons door de stad heen loodsten. Een kicke ervaring.  Max en Michiel gingen nog even los en 2 motards vonden dat wel leuk en ze verdwenen in de verte….met dik 40 p/uur door de stad, vernamen we later van de boys…..op het eindpunt bij het verlaten van de stad stonden ze ons weer op te wachten.

Mijn broer Gideon was ook mee…..had als enige ervaring de onlangs verreden Amstel Gold Race die hem zwaar gevallen (maar wel bevallen) was.  Hij zou de 100 km gaan rijden, omdat ik Wim v/d Es had gemist bij de start (die zou ook de 100km rijden) besloot ik tot de splitsing bij hem te blijven….ook Kees Rietbergen vergezelde ons nog een tijd. Na een kilometer of 25 kwamen we de voorste ploeg weer tegen, Peter had een stootlek en we bouwde weer een voorsprong op, zodat we bij de 1estop met z’n allen een krentenbol naar binnen konden werken.  Na de stop kreeg broerlief, uitgerust op gympies (op de racefiets van mijn jongste zoon) het zwaar….hij werd stiller en het helmpie ging zakken…..de snelheid zakte en hij had mijn hulpstart nodig.  Ik kon mijn hartslag die zich de hele tijd inlaag D1 bevond met de hand in zijn rug opvoeren rondom mijn omslagpunt (172slagen), nu reden we lekker mee in de meute rond de 28 p/uur. Bij het 70km punt zwaaide we elkaar uit…..hij voor de laatste 30 en ik nog 80km te gaan. 

Tegelijkertijd zwaaide een Amsterdammer(wonend op moment in Rotterdam) ook zijn zwager uit op de splitsing en hij stelde mij voor de ketting op het grote blad te leggen en samen kop over kop op te rijden. We zouden (bijna) de rest van de rit met elkaar rijden, hij is in training voor een heftige uitdaging in Italië, een rit met een teamgenoot van een week met heel veel hoogtemeters (ben de naam van de megatocht vergeten)…..als je dit leest…..stuur me nog even een mail..zie onderop….ben benieuwd hoe het je vergaat met je trainingen etc…en hoe de tocht straks gaat verlopen.

Bij de 2e stop kwamen we de hele ploeg weer tegen, behalve Michiel…die bleek deze stop te hebben gemist bij de voetbalvereniging……waardoor Michiel wel Gideon weer bij de 3e stop opving.

Bij het Olympisch stadion kwam iedereen weer kort achterelkaar binnen, bij iedereen werd een medaille om de hals gehangen door de vriendelijke vrijwilligers en een flesje koud drinken meegegeven.  Mijn fietsmaat van de dag stond mij bij de finish op te wachten (we waren elkaar in de drukte rondom de bosbaan kwijtgeraakt), we wensten elkaar succes met de komende fiets uitdagingen ik zocht daarna samen met Henk en Bas mijn overige clubgenoten op en vond ze even later (na telefonisch contact) weer terug achter de bus van het rode kruis.

Aangekomen in Zeewolde, ruim op tijd voor de start van de Formule 1 in Barcelona (waar Hans Kranendonk overigens op de tribune zat, samen met zijn F1 verslaafde vrouw Cita) en de Giro-etappe van de profs……konden we allen aanschuiven aan een warme kop soep, bereid en geserveerd door Hilda (de vrouw van Jan-Willem)....smaakte goed!!.  Daarna konden we neerploffen en met een goudgele klets in de hand de verrichtingen van de mannen op de 2 & 4 wielen aanschouwen.

 Een enerverend Giroweekend.

Alexanderveerman@gmail.com

Diaserie Giroweekend volgt zsm.


Ogenblik a.u.b. ...