Iszaak Grenslandenklassieker - Geleen

Tot aan 3 juni de Alpe d'HuZes nog twee weekenden. Zondag 16 mei vrij gepland en 1ste Pinksterdag Tilff -Bastenaken - Tilff, 240 km.
We hadden een lang weekend en om nu echt rust te houden, niet onbelangrijk maar het voelde niet echt goed.
Op de fietskalender stond nog de mogelijkheid van de Isaac Grenslandtoertocht in Limburg - België en Duitsland, Eifel gebied, een tocht
van 210 km met 2.500 hoogtemeters. Dat is toch wel wat en belde mijn collega op, die had het zelfde gevoel en we hebben nog even geboekt. 's morgens 4 uur op en zoef zoef naar Geleen. 06:50 uur fietsen opbouwen en starten. Zo waar komen we bij de start een andere Eiffel collega tegen en besluiten met zijn drieën te vertrekken. Het was al zeven graden dus ik in korte broek. Ietwat fris maar te doen en ik heb het niet echt koud gehad, na 5 km ben je al lekker op temperatuur.

De tocht:

De 210 km voert u door een heuvelachtig Zuid-Limburg. We waren al snel in Valkenburg en dat is vertrouwd gebied. AmstelGold + KBK doen hier ook de route aan maar we rijden toch weer net even anders en absoluut niet minder in schoonheid of hoogte. Vraag me niet welke heuvel of straat precies, op zondagochtend is alles  lekker rustig en is het gewoon de km wegtrappen.

Daarna is België snel bereikt en ook nu weer voel je gelijk dat het allemaal wat steiler en langer wordt maar we pakken ze allemaal vlotjes en we zitten bij de eerste 75 km op dik 27 gemiddeld. Ik mag ook zeggen dat de Belgische wegen goed gekozen zijn. Opletten blijft het altijd maar we hebben slechter meegemaakt. Bij de 1ste pauze bereiken we het Wesertalsperre gebied met een schitterend uitzicht over het stuwmeer van Eupen. Een leuke beklimming en met de groepjes die her en der ontstaan is het leuk even sparren wie het eerst boven is. Een keer raden en dat viel me niet tegen of trof ik de juiste tegenstanders. Foto's heb ik niet, ben niet zo fotogeniek als meneer Veerman. Moet ik nog aan werken !?

Wat ik wel voelde voor het eerst en dat was voor het eerst dit wegseizoen dat na 2 bruine bollen en 2 krentenbollen met een banaan toch mijn maag begonnen te rammelen. Dat betekend toch dat er wat meer in moet 's morgens. Vijf muslirepen gingen er dan ook als koek in en het smaakte prima. Andere verzorgingen waren allemaal goed en ruim aanwezig en het was keurig verzorgd.

Na de pauze viel ons het mooie park ons direct op. Ook de klim die eigenlijk als een verrassing kwam en achteraf 9 km bleek te zijn was fantastisch en een training op zich voor deze dag. Hij was niet stijl, hooguit a á 5 % maar mooi vlak om de spieren eens wat langer te kunnen spannen. Bij mij liep ie lekker en na een wisselend verzet van heel licht tot een wat zwaarder op het middenblad voor ben ik dik tevreden over de huidige capaciteit. Mijn collega Peter die redelijk verkouden was kwam behoorlijk vermoeid boven dus we paste het tempo een beetje aan om te kunnen herstellen. De kramp die zich bij hem op eerdere tochten wel voordeed bleef gelukkig nu uit.

De tips van Rob van Zetten over kramp werkten. Rob alsnog bedankt daarvoor.

Het herstel kwam er gelukkig en met volgende week Tilff - Bastenaken - Tilff in het vooruitzicht was het verstandig om de tocht af te buigen naar zo'n 180 km. Op zich was het wel jammer maar wel verstandig. Ik miste dan wel wat km en hm 'maar samen uit samen thuis' vind ik ook belangrijk. Niet te min was er nog ruim 80 km te gaan waarvan het park nog niet te einde was. Het was redelijk mooi weer dus mooi genieten en het tempo was terug.

Ongemerkt loopt het park vanuit Eupen Duitsland in en bij het eruit rijden kom je toch en ander land terecht. Europa is wat dat betreft nog lang niet één. Niete min Duitsland heeft prima wegen dus ook hier lekker de km wegtrappen. Plombieres, terug in België is de volgende stop.

Ook prima verzorgd met een aantal recover repen van chocolade. Heerlijk en voorkomt verder enige vorm van een lege maag gevoel. Ook omdat de tocht niet massaal wordt bezocht, gek eigenlijk is er van alles verzorgd, koeken (gevulde) koffie, thee en goede sportdrank van Maxim.

Na Plombieres gaan we noordwaarts, terug naar Nederland. Bij de 200 km van de Amstel Goldrace had ik Vaals gemist en dat deden we nu dunnetjes over.

Altijd een leuk stuk met een aantal korte pittige heuveltjes. Anders was hier dat we de Duitse grens weer opzochten en op die wijze verder noord gingen.

Bij Simpelveld kwamen we zelfs alweer een 3de verzorgingspost tegen, een speciale met een vlaaien die te kust en keur en alle soorten en maten aanwezig waren. Speciaal in koelcontainers gebracht en vers van de pers. Dat kon ik natuurlijk niet overslaan en na een appel en rijststuk had ik er voor de laatste 30 echt zin in en was voornemens om mij leeg te rijden. Het was redelijk vlak met wat spelde prikjes maar uiterst interessant.

Een Carglass ploeg van zo'n 25 man kwam ons voorbij zetten en ik kon niet laten om me weer eens even te meten. Kortom 10 km met 4 man op kop sleuren en daarna waren er nog 4 over. Het was even mooi geweest en het tempo ging omlaag en na 2 km uitrijden kwam iedereen weer bij elkaar.

Wel lekker na 150 km nog in staat zijn nog even te knallen. In Geleen aangekomen was het vlug even opfrissen voor de terugreis. We waren redelijk op tijd, 15:30 uur en de vakantie file viel nog reuze mee.

Om 18:30 uur was de rommel dan ook opgeruimd en kon ik aanschuiven om het vlees te snijden !!!

Voor volgend jaar is de tocht Isaac Grenslandklassieker wellicht een prachtige aanvulling op onze clubprogramma. Wat mij betreft een aanrader. Zeker wat betreft de rust, verzorging en omgeving. Top.

Nu op naar volgende week, Tilff -Bastenaken - Tilff, 240 km. Dat is toch wel een andere uitdaging en grensverleggend.  Ik ga met Alexander en Frank mee en nog enkele rijders van de Lanzarote week (dus diverse Alpe d'HuZes rijders aan de start).  Is dit verstandig ? We zien wel, ik ga ervoor.

Eric Woltheus





Ogenblik a.u.b. ...