Trois Ballons-Vogezen Frankrijk

Cyclo 3 Ballons in de Vogezen.

Zaterdag 12 juni 2010.

- Master: 205 km, 4300 hm

- middenafstand: 105 km, 2300 hm

Alexander en Frank zijn vrijdagmorgen heel vroeg vertrokken naar Champagny, startplaats voor de 3B. Al voor 10:30 stonden we op de camping. Terwijl we nog zeker 20 minuten werden opgehouden door een 10-tal zwaar bewapende douaniers, die het nodig vonden onze bus in de Vogezen van de weg te halen en binnenste buiten te keren. Behalve 2 bussen met cocaine-achtige poeder konden ze niet vinden, en kregen we onze vrijheid weer terug.

Na bijna een nacht over te hebben geslagen is't lekker om in de zon op een campingstoel te ontstressen. Voor een goede voorbereiding moet je natuurlijk al 1 of meerdere dagen eerder afreizen, maar Frank had donderdag nog een zware werkdag, waarin ie 30 man een dag moest bezighouden met presentaties en veldbezoek aan zijn in uitvoering zijnde RWS-projecten in de Maas.

Startbewijzen halen, stands bekijken en even naar de voet van de slotklim fietsen, die akelig steil 5 km omhoog loopt. Even een 100 m proberen, en dan weer terug. Morgen is er geen ontkomen aan.

Heerlijk weertje, dik 25 graden, half bewolkt. Je denkt: dat gaat wel goedkomen, maar niets zo veranderlijk als het weer in de Vogezen. Voorspellingen zijn uiterst onbetrouwbaar. En dat blijkt wel wanneer we in de avond nog even de regenradar bekijken. Donkerblauwe en rode vlekken ontstaan net ten zuiden van de Vogezen. Daar lijkt geen ontkomen aan.

Alexander slaapt heerlijk op een dikke matras in de bus. Frank is zijn matje vergeten en slaapt heerlijk op de harde grond. Nog even de wedstrijd Frankrijk-Uruquay zien. Daarna nog een speurtocht naar een krekel, die wel heel veel herrie maakt en ons uit de slaap dreigde te houden.

De regen kwam, met bakken tegelijk. De oordoppen zijn toch nodig. Als dit morgenochtend nog zo is blijven we lekker liggen, is de gedachte. Maar nee, het is droog als we om 6 uur nog even een bolletje wegwerken. Toch maar windjackie en mouwstukken aan, je weet maar nooit. We krijgen echter een fantastische dag. De start is iets na 7:15 en er doen een dikke 2000 man mee.

Alexander fietst de 105 km, en weet met een hoog tempo en hartslag zijn tijd van vorig jaar royaal te verbeteren. Hij heeft nog over, en fietst Frank er op de terugweg naar de camping nog even met 40 km/uur af. Dat geeft vertrouwen in een goede Marmotte.

Voor Frank was het even een ander verhaal. In de vorige wedstrijden Fietschallenge en Steven Rooks, waren een afgelopen ketting en lekke band spelbrekers. In de 3B was een spectaculaire klapband op 50 km een tegenslag die een succesvolle finish verhinderde. Eerst kon hij niets vinden, maar bij oppompen werd door zijn geheel beslagen bril (veel vocht en mist onderweg) een snee van 1 cm aan de zijkant van de Michelin pro3 band zichtbaar, net nieuw dat ding! Snel de nieuwe binnenband weer leeg laten lopen. En toen? Wachten op een materiaalwagen? Een snee van 1 cm is echter niet genoeg om frank te stoppen. De kapotte binnenband verdween tussen de snee en de nieuwe binnenband en door deze niet harder dan 5 bar op te pompen, kon de tocht worden hervat. Inmiddels ben je dan wel in de achterhoede met mindere goden terecht gekomen, en dat is zonde wanneer je eerst nog bij de kopgroep zit. Dat betekent vooral op eigen kracht de afdalingen en vlakke stukken doen. Tactisch erg dom, maar je kunt wel zeggen dat je niet geprofiteerd hebt van anderen. Lastig om als individu een groep voor te blijven trouwens. Op de slotklim raakt Frank leeg en is het lichtste verzet nodig om hem te doen finishen. Er komt nog even een hele groep overheen. Mag de pret niet drukken. We hebben het gehaald. Vocht bijtanken en weer naar beneden, om na een lekkere douche de bus in te stappen voor de terugreis.

Komende week staat het rondje IJsselmeer voor de deur, waarbij Frank overweegt de eerste dag mee te rijden. De week erop is het einddoel van het jaar echt in zicht. Beginnende met de Marco Pantani Cyclo. We verblijven met het Cyclo-team Veltec in hetzelfde onderkomen....3 dagen lekker alles geregeld. De vrijetijds kleding van de sponsor hebben we dan inmiddels ook ter beschikking. Pantani is de voorbereiding voor het hoofddoel de Marmotte. Vanuit Italie reizen we direct door naar de Alpen alwaar onze uitvalbasis Venosc zal zijn en de beentjes gaan klaarmaken voor het ultieme doel van 2010. Er zullen zich net als vorig jaar weer enkele fietscollega's die week aansluiten....helemaal leuk!

Gegroet, Frank en Alexander


Ogenblik a.u.b. ...