Training met Cyclo fenomeen Bert Dekker

Donderdag 1 juli waren we uitgenodigd om een training mee te draaien met Bert Dekker.
Om 7.00 uur werden we verwacht op de camping in Allemont. Smerig vroeg eruit, maar dit was dermate speciaal dat we het er graag voor over hadden om 6.00 uur onze tent open te ritsen.

Bij aankomst ontmoeten we Sjors Burger de schoonvader van Bert, een mooi gescoigneerde afgetrainde atleet. Niet veel later volgden Bert en zijn vrouw Danielle. Voor vertrek nog even een fotootje bij de Nu-Swift Cyclingteambus en daarna klikten we in de pedalen om koers te zetten naar de Col du Glandon. Voor Danielle was het de grote dag, vandaag zou ze de Marmotton gaan rijden....ondersteund door vader Sjors en echtgenoot Bert, iets waar zij het hele seizoen voor had getraind. Haar racefiets mooi afgestemd op de wielerkleding van Leontien.

Gezellig reden we in de eerste kilometers richting de stuwdam van Allemont....door de overvloedige regenval van de vorige dag zag de snelstromende rivier er zwart uit. Bert zette af en toe de spanning op de benen en verdween met Frank en later helemaal alleen uit zicht. Sjors beloofde mij dat we bovenop de Glandon voldoende Marmotten tegen zouden komen. Toen we met de klim van de Glandon bezig waren vormde zich groepjes. Frank samen met Sjors en Danielle en ik vormde een koppeltje omhoog. Bert was voorop....hoe kan het ook anders :-). Danielle had allerlei leuke wieleranekdotes (ik ga dat boek van Johan v/d V kopen Danielle!), ze zat op de praatstoel en bracht voor haar de nodige onstpanning, z'on uitdaging brengt toch altijd vooraf wat spanningen teweeg....was niets van te merken want ze ging als een tijger omhoog.

Halverwege kwam er auto langs, het was een fietsmaat van de Burgers/Dekkers....hij was samen met zijn vrouw gisteren in Les Deux Alpes aangekomen en hij wilde vanaf de top van de Glandon meerijden...na een kort babbeltje trok hij met de auto door en we zouden hen later op de top zien. De Marmotte heb ik nu 3x gereden, maar dit is de eerste keer dat hij in de 'rustige' mode omhoog gereden wordt, wat een bijzondere omgeving vooral bovenop de berg. De beloofde Marmotten van Sjors kwamen...hij stond opeens stil en wees mij er een paar aan....sjonge overal waar je keek zag je die wollige beestjes zitten....eentje rende nog een stukje met Sjors en Danielle mee omhoog....dacht zeker dat ie een stuk banaan oid zou krijgen. Boven op de top namen ze nog even ruim de tijd voor een babbeltje en worden de koolhydraten naar binnen gewerkt.

Voor Frank en mij is het genoeg geweest voor vandaag, voor Danielle zit de eerste Alpenreus erop. Van haar broer Patrick begrijpen we later dat Danielle het heeft volbracht, wat een glimlach op mijn gezicht teweeg brengt....had ook niet anders verwacht..klasse!! Wij genieten van het uitzicht bovenop de berg en maken nog enkele foto's van Marmotten en omgeving. Maak ook een kort praatje met de schaapsherder die met 900 schapen omhoog komt lopen. We dalen daarna af en drinken nog een kop koffie in Allemont bij de triatleten Louis en Paul van de TVZ op de camping.

Het is nu minder dan 24 uur voor de Marmotte 2010 en het hoofddoel van Frank en mij komt in zicht....die welbekende vervelende knoop in de buik is weer daar....dus tijd voor ontspanning, straks de startnummers even ophalen en vanmiddag de voetbalwedstrijd.

Sportieve groet,
Alexander 

(bijschrift foto: Bert....wedstrijdje?? wie het eerste boven is?)

 


Ogenblik a.u.b. ...