Marmotte 2010

Met de Marmotte zijn we aan het einde van bijna 1,5 week Italiaanse en Franse Alpen voor Frank en Alexander. De Marmotte was het einddoel. Die is volbracht op een mooie en hete zaterdag 3 juli. De doelstellingen, een plek bij de 1e 30 voor Frank en goud voor Alexander zijn net niet gehaald. Maar we kwamen dicht bij.
Het avontuur was zeer geslaagd. De tijd vloog voorbij en meegenomen boeken gingen ongelezen weer terug. Zo druk waren we met allerlei zaken, zoals inschrijven, trainen (met Bert Dekker en TVZ), koken, eten, etc.
De Marmotte is een groots cyclo-evenement. Dit jaar gelimiteerd tot 7000 deelnemers. Frank en Alexander verbleven met neef Siem op een camping bij Venosc, aan een wilde rivier met fantastisch uitzicht. De inschrijving op vrijdag is bij de finish in Alpe d'Huez. Vanwege de grote drukte is ook een markt ingericht, waar alles op fietsgebied te koop is. Gezellige sfeer en je komt altijd bekenden tegen. Terug op de camping de startnummers monteren (we staan goed voorin in de startvakken) en pasta eten. De bekende macaroni met tomatensaus en tonijn wordt in grote hoeveelheden verstouwd.
De spanning stijgt. Morgen is de grote dag. Is het materiaal in orde? Frank heeft een fiets gehuurd, waar nog wat aan gesleuteld moet worden. De bidonnen worden gevuld en bananen en bars klaargelegd. Frank heeft via Alpedhuez-reizen, die met 60 renners in Venosc zit, geregeld dat zijn bidonnen op de Glandon en Galibier klaarstaan. Helaas werd dat niet zo'n succes, want op de Galibier werden de bidonnen gemist en de op de Glandon afgegooide bidonnen kwamen niet meer terug. Daarmee is de 1 literbidon met kurk, waarmee Frank al een lange en emotionele band mee heeft, verloren gegaan :-).

Door de zenuwen is slapen moeilijk. Veel wakker en wachten tot het 05:30 is. Met de bus wat dichter naar de start, 'hebben we alles bij ons?', de tijdregistratiechip om de enkel. Het is al aardig warm, toch maar een windjackie aan.

Start Marmotte 2010: De startvakken snel gevonden en dan is het wachten tot de start, die inFrankrijk altijd later is dan gepland. De 1e 10 km gaan ruim boven de 40 naar de stuw van Allemont. Voorin handhaven is geen probleem, en dan begint de klim naar de Glandon. Frank zit voorin en weet zich redelijk makkelijk te handhaven. Hartslag iets boven omslagpunt. Met de eerste groep,waarin alle favorieten zitten, zoals Michel Snel en Bert Dekker, passeert hij de col. De afdaling is een verhaal apart. Op last van de politie mag die niet als wedstrijd gereden worden, waardoor de werkelijke afdaaltijd in mindering wordt gebracht van de eindtijd en daar dan ca 24 minuten wordt bijgeteld. Dit ter voorkoming van grote ongelukken. De afdaling is gevaarlijk en er zijn al enkele doden te betreuren geweest. In de kopgroep wordt gewoon snel gedaald,maar eenmaal op het vlakke richting de voet van de Telegraph valt het tempo geheel weg. Hierdoor kunnen groepjes van achteren aansluiten en starten we de klim van de Telegraph met ca 60 man. Er wordt doorgetrokken en alleen de sterksten kunnen volgen. Frank komt aan het elastiek en verliest het contact. Geen nood, gewoon eigen tempo. Een kleine 25 man gaat door, hiervan veegt Frank er in de verdere klim nog 4 op.Met 5 man begint de klim naar de Galibier. De benen voelen goed en Frank kan consolideren. Twee man, waaronder een jongeRabo-renner, komen iets vooruit te fietsen. Het gat naar de verbrokkelde kopgroep is groot geworden. Bovenop de Galibier verliest Frank wat tijd vanwege watertanken. Daarna stort hij zich in de afdaling, in de hoop de 2 ontsnapte renners te achterhalen. Zoals vaker is het vanaf de Lauteret tegenwind. Het lukt helaas niet om contact te krijgen. Zodoende is het een eenzaam zwemmen geworden. Het gat naar achter is groot en er is niets te zien,dus maar doorgaan. Dom natuurlijk, hij had beter kunnen stoppen en wachten op achtervolgers. Die kwamen nu pas bij de stuw niet ver meer van de voet van de Alpe d'Huez. Een groep met op de Galibier geloste renners. En dan het sluitstuk: de Alpe. Het is behoorlijk warm en drinken doen we niet genoeg. Een inzinking ligt op de loer, maar Frank begint met goede moet. Desondanks begint langzaam de energietank leeg te raken en halverwege de klim kom de man met hamer langs. Terug naar het lichtste berg verzet. Waar woensdag nog 15 km per uur werd gereden is nu 9 km per uur nog een martelgang.Wat is er fout gegaan? Een supertijd zat er al niet meer in, maar nu gaat ook de klassering eraan. De vechtlust is verdwenen en met berusting van verlies ploetert hij door. Gelukkig heeft bijna iedereen last van kracht gebrek, maar niet zo erg als Frank. Links en rechts komen ze voorbij,vooral in de laatste km's komen er nog zeker 10 man voorbij. Over de finish bijft Frank zeker 5 minuten over zijn stuur hangen, om de teleurstelling te verwerken. Daarna is het zaak om heel veel te drinken en te eten. En blijkt dat er liters nodig zijn om de vochtbalans te herstellen. De eindtijd van 6:52 valt nog niet eens tegen. Met een goede slotklim was...  tja, 'as is verbrande turf'.
Michel Snel wordt gefeliciteerd, hij heeft Bert Dekker nipt verslagen. Met enkele Gaul-renners, waarvan Paul en Dimitri Frank nog gepasseerd zijn in het laatst stuk van de klim, wordt wat nagepraat.
Ondertussen zitten neef Siem en Alexander nog in de klim en Frank besluit ze tegemoet te fietsen.
Nog voor bocht 1 komt Siem met onvoorstelbare vechtlust sprintend omhoog, niets en niemand gaat hem afhouden van een pr in zijn 19e Marmotte. Hij finisht op 7:52 en valt bijna dood op de grond. De EHBO hulpverleners snellen toe, maar Frank kan voorkomen dat er paniek ontstaat en helpt Siem met wat cola weer overeind. Hij is door het dolle met zijn prestatie.
En dan Alexander. Hij zit nog halverwege de klim. De fut is er uit, oververhit probeert hij door te gaan. Nog 3 kwartier tot de tijdslimiet voor goud. Het gaat moeilijk worden. Links en rechts stappen fietsers af. Niet Alexander;stoppen is geen optie, een triple heeft gelukkig een heel licht verzet. Nog wat water uit de bidon van Frank geeft een kort moment van verbetering.
Al vechtend wordt de finish bereikt. En ook Alexander gaat aan het zuurstof. Kapot, gesloopt, misselijk van de warmte, met maar 1 wens: liggen, rust en koelte. Na weer een beetje tot de levenden te zijn gekomen wordt met de Nu-swift bus (die Frank van beneden heeft opgehaald) de Alpe afgedaald. Het is inmiddels half 6, maar nog erg druk met ploeterende fietsers. Een lint kruipt langzaam omhoog.
In Bourg de huurfiets van Frank inleveren en op weg naar de camping. Siem trakteert op een (traditioneel) etentje in Venosc. Er valt een boel na te praten.
Ondanks het niet behalen van de doelen voor Frank en Alexander is de voldoening over het gehele avontuur groot. Frank toch een top 50 klassering en Alexander een pr.
Volgend jaar weer? Zoals we er nu tegenaan kijken: nee. Genoeg andere interessante uitdagingen. Maar, goud op de Marmotte zal door Alexander een keer gehaald worden. En voor Frank over enkele jaren wellicht een 1e plek in de 50+ categorie.
Eerst vakantie. Alexander over enkele dagen al: naar Beieren. Frank heeft eerst nog 'de tour du Mt Blanc' de zwaarst denkbare cyclo over 330 km en8000 hm, via Zwitserland en Italie terug naar Frankrijk. Daarna met gezin een 3weken naar Curacao en Suriname. En tussendoor moet er nog gewerkt worden ook.

Edit: Hans van Sloten heeft met zijn TVZ maten (Paul, Louis, Bas en Rien) de Marmotteweek meegemaakt, ook hij heeft de finish bereikt....petje af....net binnen 12 uur op de fiets kwam hij over de lijn. Louis heb ik de hele dag mee opgereden, op de alpe hebben we elkaar wel een tiental keer ingehaald, al met al kwam hij op 9.28 over de finish (vanwege zijn leeftijdsklasse wel goud....helemaal super Louis!!) en zelf kwam ik in 9.31 over de lijn rollen. Bas en Hans hebben ook de finish bereikt. Rien heeft het tot halverwege de Alpe gered...dus gaat nog een keertje terug op herhaling :-)...wellicht met zijn zoon Tom.

Update 13 juli: Inmiddels is de Marmotte weer ruim een week achter de rug. Het was weer een mooie editie....met krankzinnige temperaturen op de slotklim....Louis (mijn fietsmaat van de dag, we reden de hele dag samen op) had 40 graden gemeten. Helaas daardoor net goud gemist (nog 16minuten tekort), maar toch weer een pr gereden....kom steeds dichterbij....na de finish was ik er klaar mee...nu begint het alweer ernstig te jeuken.....weet ook waar de tekortkomingen lagen. Bert Dekker en zijn vrouw kwamen na de prijsuitreiking (2e geworden!!! helemaal super) nog even bij mij langs na afloop (toen ik behoorlijk misselijk lag bij te komen in de bus) en voorzagen Frank en mij nog van enkele tips. Bert en Danielle hadden hun handen vol met de prijzen die ze op het podium hadden ontvangen. Nu moet ik ervoor zorgen dat de winterkilo's beperkt blijven en verder doorpakken....dan is een tijd binnen de 9 uur zelfs haalbaar.  Alexander



Ogenblik a.u.b. ...