Eddy Merckx Classic 2010 (weekend)

Toen Alexander en Frank besloten deel te nemen aan de Eddy Merckx classic hadden zij gedacht aan een bescheiden evenementje. Dat bleek bij de viering van Eddy zijn verjaardag en de inschijving een misvatting. Op kosten werd niet bespaard en Eddy werd met alle eerbetoon in het zonnetje gezet. Toevallig kwamen we net langs en stonden zo plots voor dit grote fenomeen. Eddy de Kannibaal, 65 jaar, houdt wel van een glaasje, en is daarom ook wat zwaarder geworden dan vroeger. Hij was niet te beroerd om met die 2 brutale snuiters uit Holland op de foto te gaan. Aansluitend bleek een promo ritje met Eddy plaats te vinden, en ach, als je er dan toch bent doe je gewoon even mee. Altijd leuk om op de Duitse en Oostenrijkse televisie te komen. 

Bij de inschrijving kwamen we tot onze schrik in een lange wachtrij te staan en zagen al snel dat er 4 startvakken waren, 200 VIP's vooraan, en de nrs 3000 t/m 4000 achteraan. De gelijkenis met de Dolomieten marathon is groot. Strakke organisatie, alles staat hier in het teken van Eddy Merckx. Alexander valt in het 4e vak en Frank in het 3e. Zou die indeling zijn gemaakt obv door ons doorgegeven richttijden? Alexander had 25 km/uur en Frank zelfs 30 km/uur doorgegeven, voor normale cyclo's bijna onhaalbaar, maar niet voor deze. Alexander zou 32,8 km/uur klokken en Frank zelfs 35 km/uur. Tegen de avond zaten we heerlijk aan de macaroni en bier in ons 4-sterren familiehotel Drei Eichen. Het is goed toeven hier, alles keurig en netjes verzorgd en een hele goede keuken. 's avonds nog even kort de sauna in en daarna nog wat voor de tv (allemaal duits) en internet. Buiten regende het, maar de 

voorspelling voor morgen was goed, droog en zonnig

De start zou om 8 uur zijn, heel sociaal. Ruim op tijd waren we aanwezig. Het was koud en mistig, maar het klaarde snel op. Bij de start was een heel hoempapa orkest opgesteld en de speaker deed zijn best om enkele voor ons onbekende VIP's te interviewen. Vlak voor 8 uur kwam Eddy himself aanschuiven. Zou die echt meefietsen? Het startschot valt, we staan middenin de kruitdampen. Eddy en de rest komt in beweging, zonder al te veel hectiek. Tot onze genoegen werd het hek open gezet en konden we zo achter Eddy vertrekken. Bij de eerste parkeerplaats vond onze nr 1 het genoeg, het tempo ging richting de 50 km/uur.

Het is een parcour met korte klimmetjes, tussen de 500 en 950 hm. 

De langste klimmen aan het einde. De eerste 100 km ging met een groot peleton in rap tempo. Na 1,5 uur fietsen had Frank een gemiddelde van 41,5. Enkele stevige klimmetjes deden de boel aardig uit elkaar vallen, maar op de vlakkere stukken kwam veel terug.

De voorste groep was na 100 km nog zo'n 50 man. De klimmen gingen in een moordend tempo, met de longen in de keel en een hartslag die maximaal benaderde. De klim op 100 km veroorzaakte meerdere groepjes, met, voorzover Frank kon zien, 2, 2, 8 en 10 man. Frank kon net bij de achterste groep aansluiten. Maar op 125 km ging het toch te hard en begon hij een solo naar de finish. In de klim naar 950 hm zag Frank beneden zich 4 man naderen. Met een minuut voorsprong begon de afdaling, die op het volle nog resterende vermogen werd genomen. De kmteller geeft nog 10 km tot de finish. Dat kan vast niet alleen afdalen zijn, en dat bleek helaas ook zo. Een fenijnige laatste klim met 

meer dan 10% werd frank fataal. De kracht was weg en het bergverzet nodig. Wat een tegenvaller. En daar nadert de volgende groep met 4 man al. Erop en erover. Frank probeert aan te klampen. De groep valt uit elkaar en het lukt ternauwernood om in het wiel van de 2 zwaksten te blijven. Gelukkig: de finish.

Alexander staat al te wachten, hij heeft een goede en snelle 117 km afgewerkt. Hij heeft tijdens de koers grotendeels een dame gegangmaakt die uiteindelijk 4e is geworden. Met een 138e plek overheerst bij Alexander tevredenheid. Frank is toch nog 24e geworden. Voor deze plekken hadden we vooraf, gezien het deelnemersveld direct getekend. 

De zon schijnt, het is gezellig druk, maar de terugreis naar Nederland lang. We vertrekken naar het hotel voor een douche om daarna direct in de auto te stappen. Volgend weekend de laatste cyclo van het seizoen...de Picardie in Noord Frankrijk.

Sportieve groet, Frank & Alexander


Ogenblik a.u.b. ...