ATB Grenslandmarathon

Verslag Grenslandmarathon, 12 september door Ronald Langstraat

Mijn MTB-seizoen is weer begonnen de met Grenslandmarathon (110 km) en de Hel van Groesbeek (90 km). In een maand tijd rijd ik 4 marathons. Op 3 en 10 oktober volgen nog de marathon bij de Berkelrijders in Borculo en Brart Brentjens Challenge in Limburg.

Zondag 12 september stond voor mij de Grenslandmarathon met de start in Tubbergen op het programma. Lekker weer eens een lange afstand op de mtb, ik had er zin in. En het is een mooie voorbereiding op het NK marathon tijdens de Hel van Groesbeek een week later.

 

’s Ochtends om 6 uur ging de wekker en in Zeewolde regende het al behoorlijk. Op weg naar Tubbergen werd het gelukkig alleen maar droger en om 8 uur kwam ik daar aan. Zo kon ik mij rustig aan klaarmaken voor de start van 8.30u. Dat was iets te rustig, want om 8.15 u stond al ruim 100 man te wachten voor de start. Dan maar achteraan aansluiten en na de start zo snel mogelijk naar voren. Het startschot valt na een toespraak van de burgermeester en onder opzwepende muziek vertrekken we. Ik kan het niet laten om gedoseerd te beginnen en ik geef gelijk vol gas. Voordat we serieus het veld ingaan wil ik de mindere rijders gepasseerd hebben om niet opgehouden te worden. Ik haal gauw veel rijders in en na een kilometer of 4 van asfalt- en zandwegen verdwijnen we het bos in. De route is er één van lekker doorstampen over zandpaden die door bossen en tussen weilanden door lopen. Hier en daar passeren we een stukje bos met singletracks.

De eerste 15 km haal ik groepjes renners in, maar niemand volgt. Na 20 km haakt een Duitser aan en samen rijden we kop over kop 15 km door, snelheid op de rechte stukken veelal boven de 30 km/u. Ondertussen halen we nog verschillende rijders door. Na de eerste verzorgingspost ontstaat er een groepje van 5, iedereen neemt over. Bij een klimmetje over een mul zandpad laat ik ze achter en nadat we Duitsland in zijn gereden komen we over een beroerd stuk waar de wielen tot de assen wegzakken. Ik zie een voorganger onderuit gaan, terwijl ik om hem heen fiets en vraag hoe het met hem gaat, ga ikzelf onderuit. Er steekt een wortel onder de modder en tussen het gras omhoog, ai, niks kapot, ik stap op de fiets en ga door. De 2 voorsten uit de groep halen mij weer bij en met hen in mijn kielzog gaan we verder. Ik neem het meeste kopwerk voor mijn rekening.

 

In Duitsland krijgen we een paar klimmetjes voor de kiezen die op tempo best zwaar worden. De laatste 20 km ben ik blij dat ik het kopwerk kan delen, want ik begin mijn benen te voelen. Ook heeft het regengebied ons bereikt en de laatste kilometers leggen we in de regen af. We passeren de finish na 4u.05min. met een gemiddelde van 26,7 km/h. De verzorging bij de finish is prima. Ik krijg een bon voor een pasta maaltijd en een bon voor een drankje. Na een lekkere douche geniet ik van de maaltijd, even napraten en naar huis. De tocht was prima georganiseerd en goed uitgezet. Een evenement om vaker te komen.

 


Ogenblik a.u.b. ...