Wereld langste strandrace HvH-Den Helder

Al enige tijd staat de beroemde lange strandrace Hoek van Holland - Den Helder op het programma. Een jaar geleden besloten Michiel en Frank de uitdaging aan te gaan. Het moment was 7 november. Met een 2-tal strandtrainingen was de voorbereiding redelijk. En dan is't goed de weersverwachtingen volgen. Helaas geen zuid-wester, maar een noord-ooster. Windkracht 2 tot 4, betekent een zware tocht. Het zou droog zijn.

Helaas werden we al vroeg in de ochtend gewekt door zware regen in plaats van de wekker.
Met 2 volgepakte auto's vertrokken Michiel, Jan-Willem, Eric, Richard, Henk, Hans en Frank in gezelschap van 2 chauffeurs Aart en Eric's pa om 5:30 naar Hoek van Holland. Sjors had een slechte nacht en moest net als Alexander vanwege gezondsheidsklachten afhaken.
Er viel veeel regen, Hoek van Holland stond compleet blank, met plassen van een halve meter diep. De verleiding was groot om in de auto te blijven zitten, maar de tijd drong aan. En ondanks de nodige afzeggingen was het (te) druk bij de tafel met startnummers. Er deden nog ca 450 van de 700 inschrijvers mee. In de hoop droog te blijven probeerden we ons in de auto droog om te kleden. Nog voordat we op het strand stonden waren we al verzopen. En uitstel van de start hielp daarbij niet. Enkele dappere supporters trotseerden met wegwaaiende plu's de regen en kou.
De wind was NO-3 en dat betekende dat wegrijden onmogelijk was. Met een groep van bijna 40 man reed Frank op Scheveningen aan. Lekkere start, Frankl lag op koers voor zijn ambitieuse doel om bij de 1e 25 te eindigen. In zo'n grote groep fietsen is best eng. Het schiet van links naar rechts en je moet proberen een beetje voorin te blijven. Op ca 10 km was een diepe geul, waarin de man links voor Frank over de kop slaat. Frank schrik en gaat dus ook en neemt in zijn val zeker 5 man mee. Fietsen uit elkaar trekken, stuur een beetje recht zetten (lukt niet goed) en beide bidonnen opzoeken en gaan. Frank weet met enkele mannen de aansluiting te realiseren. Bij de strandopgang ontstaat een schifting. De betere rijders hoeven niet af te stappen en de kneusjes, zoals Frank dus wel. Gevolg was dat 10 man werd losgereden. Vlak voor de strandopgang verliest Frank zijn pompje op de kasseien. Na korte twijfel is het omkeren en dus de aansluiting missen. Alleen ben je niets met deze wind, en ondanks een poging merkt Frank dat inhalen zinloos is. Het gat met de achterblijvers is echter groot, dus doorfietsen en kijken wat er gebeurt. 2 man verliest de aansluiting met de groep voor Frank en dat betekent dus 3 man. Later sluit van achteren nog 1 man aan. Met z'n 4e wordt samengewerkt en voor IJmuiden werd een groepje van 5 ingehaald. Het is inmiddels droog geworden en deze groep blijft samen tot 10 km voor de finish. Slechts 4 man doen goed kopwerk en Frank deed bij Egmond een poging om de niet werkende klevers af te schudden. Zonder succes. Het tempo zakte soms ruim onder de 25 km/uur, en dat was niet alleen vanwege de zware stukken zacht strand en de tegenwind.
Achter Frank deed Michiel verwoede pogingen een beetje tempo te krijgen in zijn niet werkende groepje. Helaas, hij verloor enkele schroeven, waardoor zijn voorbladen los kwamen te zitten en doorfietsen in't zand zo goed als onmogelijk. Einde oefening; balen! Hij belt Frank voor de ophaalservice, in de veronderstelling dat die al wel gefinisht zal zijn. Frank zit echter ook in de problemen en kan de rinkelende telefoon even niet opnemen. Het strand is zacht voorbij Petten, het lijkt wel hoogwater, en er begint een man met een hamer op Frank in te slaan. Hij moet de groep laten gaan, en het wordt ploeteren. Nog 5 km er er komen 3 man achterop. Aanhaken verdorie! Dat lukt slechts een paar 100 m. Waar blijft die strandopgang? Eindelijk, daar is ie. Frank kijkt achterom en ziet een volgende groep naderen. Met zijn laatste krachten zwoegt hij zich het duin op. Nog 1 km asfaltpad. Niet achterom kijken en gasgeven. De bevrijdende finish, op 8 seconde voor de 1e man van de achteropkomende groep. Een 34e plek overall in 5:08. Jammer, maar ook niet slecht. Aart vangt Frank op terwijl die probeert 2 soepkommen naar binnen te werken om de inzinking snel te boven te komen.
Wie wordt de nr 2 van de WTC? Michiel is uitgeschakeld en we horen dat ook Jan-Willem vanwege de zwaarte van de wedstrijd het bijltje er in Egmond bij heeft neergegooid. Het moet Eric worden. En jawel, in net iets langer dan 6 uur komt hij nog redelijk fris over de finish. Goede prestatie, steady gereden met een lichte terugval aan het einde. Een uurtje later komen Henk, Hans en Richard hand in hand over de finish. Content met het behalen van hun doel om deze zwaarste standrace ter wereld met succes te hebben afgerond. Op weg naar huis en maandag weer gewoon aan't werk. Volgend jaar wacht ongetwijfeld een nieuwe editie van deze strandrace. Michiel zal daar bij zijn, want er valt iets recht te zetten.


Ogenblik a.u.b. ...