Verslag van de Dam tot Dam FietsClassic

Verderop is het lichter.


Veel zware tochten rijden we niet. We draaien regelmatig onze trainingsrondjes op zondag, maandag en woensdag met de “club”. Maar minstens een keer per jaar gaan we toch naar een externe toertocht. De Dam tot Dam FietClassic.

De Dam tot Dam is vooral bekend van zijn vele hardlopers die van Amsterdam naar Zaandam rennen. Maar dit jaar werd – al weer voor de 5e keer- de Dam tot Dam FietsClassic gehouden. Waarom ze die al vanaf het begin een Classic noemen is mij een raadsel. Omdat er bij mij op het werk een hardloopteam was, leek het leuk ook aan de fietseditie deel te nemen. En zo is er een groep Hyundai deelnemers die deze tocht rijdt. Ik (Albert de Jong) heb deze groep stiekem aangevuld met Robert Duijvestijn, Wessel Ganzevoort en Cees Steijger. Wij vormen zo de Vier Musketiers. En eens per jaar moeten we dus ook vroeg ons bed uit om op tijd bij de start van een evenement te verschijnen. De Dam tot Dam FietsClassic start en finisht op de Dam in Amsterdam. Meestal valt het evenement op een autoloze zondag en is het parkeren in Amsterdam Noord. Dan met de fiets en de pont via het Centraal station naar de start. Onderweg staat bij de pont een groep wielrenners uit Winterswijk (die moesten er dus nog veel eerder uit) die ik als groep op de foto zet. Als tegenprestatie nemen ze ons ook op de foto. Bij de start is een officiele groepsfotograaf. Hier gaan we in de Hyundai sponsorkleding op de foto.




Het is deze dag somber en koud. En de weersverwachtingen zijn niet bemoedigend. Allereerst fietsen we door de binnenstad van Amsterdam naar de IJ-tunnel. Deze is autovrij voor ons en de lopers die later op de dag starten. Het eerste deel volgen we het lopersparcours en zien we overal vlaggen en andere vormen van aanmoediging. In Zaandam gaan we onze eigen route. We hebben gekozen voor de 105km (er is ook 45, 65 en 145km). De vraag is niet of we het droog houden, maar wanneer het zal gaan regenen. Het antwoord volgt snel. Binnen 10 km na de start moeten we aan de kant omdat de regen te hard is geworden. Maar – klinkt het om mij heen – verderop is het lichter. Moed houden dus maar. De opklaringen lijken bij Monickendam te liggen en daar komen we nog langs. Voordat we bij Oost-Knollendam zijn zijn we doornat. Kort daarop volgt een routesplitsing tussen de 105 en de 145 km, maar er gaat vandaag bijna niemand naar de 145 route. Heel veel deelnemers houden de extra 40km voor gezien en rijden (striekem) de 105km. Als we in De Rijp komen houdt het op met regenen en gaat het gieten. Nat of erg nat wat is het verschil? Maar... verderop is het lichter. Omdat we al heel veel deelnemers lags de kant van de weg hebben zien staan met lekke banden houden we er rekening mee dat ook ons viertal niet ongeschonden de dag door zal komen. En ja hoor Robert is bij De Rijp de eerste die lek rijdt. In de regen band wisselen is niet de prettigste bezigheid, maar we moeten verder.Vlak voor De Rijp gaat de regen over in hagel, afgewisseld met onweer. We schuilen kort tegen de muur van een boerderij en stoppen korte tijd later bij een restaurant om met een bak koffie even bij te komen. Hier zitten mensen totaal verkleumd te rillen van de kou. (Er is er één die zijn eigen handschoenen en jack niet meer uit krijgt!) Na de koffie gaan we door op de route. Niet meer omdat het gezellig is, maar omdat we geen afsnijdende route weten. Via Edam / Volendam gaat de route verder naar Monnickendam. Voordat we daar echter aankomen dient de tweede lekke band zich aan; opnieuw is Robert de dupe. Een band lenen van Cees dan maar. Snel wisselen en weer door met de route. In Monnickendam stoppen we bij het ons bekende restaurant van de Zuiderzeetocht en het Rondje Markermeer. Naast een bakkie koffie nemen we hier een tosti om iets warms binnen te krijgen. We kijken even naar voetbal (PSV – Ajax ) en zien dat in Eindhoven de zon schijnt. Inderdaad verderop is het lichter. Zelf moeten we via de polders van Noord Holland, langs Uitdam – waar Robert zijn derde lekke band scoort en een band van Wessel uitkomst biedt - en Durgerdam door de immer stromende regen terug naar de Dam van Amsterdam. Bij Artis wordt het beter en aangekomen bij de finish is het weer droog. Snel de bidon en de medaille aanpakken en via de pont terug naar de auto. Voordat we bij de pont komen horen we nogmaals “LEK”. Opnieuw is robert de dupe en moet een tweede band van Cees lenen. Nu heeft alleen Albert nog een reserveband dus Robert moet gaan oppassen. Zover komt het echter niet. Nat en koud bereiken we de auto’s. Ik weet nog steeds niet waar ‘Verderop’ ligt, maar ik heb het die zondag in Noord Holand niet gezien. “Volgend jaar gaan we weer” zegt Wessel bij het instappen. “Het kan niet elk jaar zo slecht weer zijn.”


Albert de Jong

Ogenblik a.u.b. ...