Verslag Fietsweek in Les Alpes Haute Provence

Verslag Fietsweek in Les Alpes Haute Provence van vrijdag 2 september t/m woensdag 7 september 2011


Vrijdag 2 september. 

Vandaag vertrekken we met vier man, Ad Verstraete, Wim Engel, Leon van der Lee en ik, naar Barcelonnette om een aantal cols van de buitencategorie te bedwingen. Op het programma staan Col d’Allos, Col de la Cayolle, als koninginnerit Col de la Bonette, met als toetje Alpe d’Huez. De reis naar Les Alpes Haute Provence gaat via Luik, Luxemburg, Metz, Nancy, Dyon, Bourg-en-Bresse, Oost Lyon naar Grenoble. Daar nemen we de Route Napoleon om via Gap onder het Lac de Serre Poncon door naar onze eindbestemming. Een huisje op camping Loisirs de L’Ubaye. De camping ligt 7 km westelijk van Barcelonnette. 13,5 uur later stappen we stram uit de auto, snel alles eraf en eruit om te eten in Barcelonnette in Le Gaudissart. Moe maar voldaan liggen we om 23.30 uur in bed.


Zaterdag 3 september

Samen geluncht en plannen gemaakt voor de rest van de dag. Wim verwisselt zijn remblokjes en verliest een essentieel moertje, dat onder de vonder van het terras terecht komt. Hij moet dus eerst naar de plaatselijke fietsenmaker voor een nieuw exemplaar. Leon besluit met Wim mee te gaan en bij mij bestaat het onbevredigende gevoel dat ik vandaag de Cayolle nog niet heb gedaan. Ik geef aan graag de Cayolle te willen fietsen en Ad gaat mee, ondanks dat hij een slechte dag heeft. Op d’Allos moest hij al vroeg lossen, waar hij anders op kop rijdt. Zo gezegd zo gedaan, Wim en Leon naar de fietsenwinkel en Ad en ik naar de Cayolle. Een klim van 27 km met een gemiddelde van 4% met het venijn in de staart. Het weer is niet best, na 4 km houd het op met zachtjes regenen en binnen een paar tellen zijn we voor de tweede keer die dag door en door nat. De hevige regenval maakt ook steentjes en stenen los uit de bergwand waar we in de afdaling dus goed op moeten letten. Maar de klim is adembenemend mooi!!! De kloof (Gorges de Bachelard) is prachtig en ondanks het slechte weer genieten we volop. En zoals altijd… na regen komt zonneschijn, het regent steeds minder, en gedurende de tweede helft van de klim het wordt zelfs droog. Ad heeft het zwaar en ik besluit dat we samen naar boven gaan, tempo daarom aangepast. Morele ondersteuning, een beetje uit de wind houden en zijn wilskracht brengen ons samen boven. Er staat een straffe wind bij 13,5 ˚C, dus snel de foto’s op de col (2325 m) geschoten, omkleden inclusief beenstukken en naar beneden. Overigens zijn we niet de enige op de col, een club zijspanrijders was ons al achteropgekomen evenals een club klassieke Renaults Alpine.
De afdaling gaat goed, want inmiddels is het wegdek droog. De steentjes liggen er nog, maar door
Achter Ad een andere lijn te volgen, hebben we beiden goed zicht en komen probleemloos beneden. Uiteindelijk werd het een prachtige dag met een zonnetje en regen, zoals ook was voorspeld. Op de camping eten we een pastasalade met veel groente en uiteraard een stukje vlees om ook de eiwitten weer aan te vullen. Leon doet de was, want deze eerste dag hebben al veel kleding verbruikt en we hebben nog een aantal dagen te gaan. We willen natuurlijk wel gesoigneerd op de fietsen zitten
Statistiek: 122,5 km, gem. 19,85 km/u, max. 63.8 km/uur, 2615 hm, gem. 5%, max 10%, temp min. 12,8˚C, max 33,8˚C

Zondag 4 september.
We worden wakker van de regen, de voorspellingen zijn niet best, we wachten het beste moment van de dag af om te fietsen. Dus eerst maar boodschappen doen en koffie drinken met de van huis meegenomen boterkoek. Het duurt lang voordat het droog wordt, sterker nog het duurt te lang om een langere tocht te maken. We besluiten de fietsen uitgebreid te poetsen en te prepareren en wellicht in de middag een rondje te fietsen, tenminste als het droog wordt. Halverwege de middag naar Barcelonnette voor een kop koffie, en wat we niet meer verwachten, gebeurt dan toch… de zon breek door. Terug naar de camping en een klein rondje gefietst. We gaan naar de Col de la Cayolle . Wim en Leon willen graag de Gorges de Bachelard zien en dan kijken we wel hoe ver we komen. Wim en Leon trappen lekker door, Ad probeert zijn ritme te vinden, vecht een beetje tegen zichzelf en ik maak al rijdend de nodige foto’s, want gisteren zijn deze mislukt omdat het toestel op supermacro stond. Dus alle afstandsfoto’s zijn wazig…
In de klim spreken we af om 17.30 uur om te draaien, verder rustig te fietsen (daar is-ie weer de ‘Frank Scheffer D1-zone’), de benen los te maken voor de grote dag van morgen. We klimmen tot Le Villard d’Abas, het begint weer te regenen. Gelukkig maar van korte duur, zodat de afdaling zonder problemen verloopt. Echter in Barcelonnette houdt het opnieuw op met zachtjes regenen en totaal doorweekt komen aan op de camping. Toch lekker om even op de fiets te zitten, want daarvoor zijn we hier uiteindelijk neergestreken. De spieren stretchen, gauw douchen en warme kleren aan want na de regenbui is de temperatuur behoorlijk gedaald. De fietsen opnieuw gecontroleerd en schoongemaakt, zodat we morgen niet voor verrassingen komen te staan.
Statistiek: 38 km, gem. 21,7 km/uur, max. 55,3 km/uur, 585 hm, gem. 4%, max. 9%, temperatuur min. 15,9 ˚C, max. 21.8 ˚C


  
Maandag 5 september.
De ‘koninginnerit’ staat vandaag op het programma. Doel is de Col de la Bonette te fietsen, in ieder geval één keer en wie wil en kan twee keer. Na een goed ontbijt rijden we over de doorgaande weg, het is druk op maandagochtend, via Barcelonnette naar Jausiers waar de klim naar de top van de Col de la Bonette begint. Nog even een sanitaire stop en we beginnen aan de klim. Het eerste deel van de klim is relatief vlak wat lekker is om nog even verder warm te draaien. Na 6 km gaat het stijgingpercentage naar 8% en meer met al toetje 16% vlak onder de top. Het is een lange (24 km) en mooie klim. De anderen heb ik al snel achter gelaten en geniet van het landschap en de rust, die soms even wordt verstoord door een groepje motorrijders die naar boven knallen. Ieder z’n hobby. Ook twee Nederlandse motorrijders rijden in een straf tempo naar boven. Wim, Ad en Leon klimmen in hun eigen tempo, soms kan ik ze zien in een van de bochten op de flanken van de Col de la Bonette. Ondertussen kom ik in het bovenste gedeelte van de klim, het landschap verandert en de top van La Bonette is in zicht. Een geweldige bruine/zwarte top met een doorsteek naar Nice, of toch nog even om de top (Cime de la Bonette) waar aan de andere kant het hoogste punt de gedenknaald staat (2802 meter). Dat laatste deel kent een kort stukje van tegen de 16%, en dat valt niet mee als je bijna 2 uur aan het klimmen bent. Maar ik kom goed boven. Het is koud, dus meteen arm, beenstukken en een windjack aangetrokken.

Er staan veel, heel veel motoren en ik zie de twee Nederlandse motorrijders en ontdek een klein cameraatje op een van de motoren. Ze hebben de hele klim gefilmd, dus moet ik en de anderen daarop staan. Inmiddels zijn ook Wim, Ad en Leon goed boven gekomen en met z’n zessen staan we te praten over de camera, de beelden en hoe wij deze kunnen verkrijgen. Ik sms Mirjam dat ik op het ‘dak van Europa’ sta en dat ik zo naar St Etiènne ga. Uiteindelijk ga ik als enige naar St. Etiènne-de-Tinée om na de noordklim ook de zuidklim van La Bonette te doen. Wim, Ad en Leon vinden dat een klim te ver, en praten verder met de motorrijders. Later hoor ik dat de motorrijders van hen opnames hebben gemaakt tijdens de afdaling naar Jausiers. De beelden worden later opgestuurd. Heel uniek dat je een opname hebt van je eigen afdaling op de Col de la Bonette. Ondertussen aan de andere kant van de berg ben ik aan het afdalen begonnen. Een mooie technische afdaling met zo nu en dan de mogelijkheid de fiets lekker te laten ‘lopen’. Brede, gladde en goed overzichtelijke weg. Krijg lekker de ruimte van de motorrijders, hoewel een enkele mij toch liever achter zich heeft dan voor. Zonder problemen kom ik beneden. In St. Etiènne-de-Tinée bij de camping de bidons vullen en dan begin ik aan de tweede klim. Deze is wat langer (27 km) en ben benieuwd hoe ik boven kom. Aan de zuidzijde van de berg is het 10˚C warmer en dat merk ik aan het tempo, want dat gaat omlaag, het is snoeiheet, drink veel, maar boven de 2000 meter voelt het een stuk frisser. Er staat een stevige wind, waar ik geregeld voordeel van heb, laat me dan ook de berg ‘opblazen’. Maar na een haarspeldbocht ineens de wind vol in het gezicht, en dan is het afzien en gaan de kilometers tellen. Het wordt zwaarder en zwaarder om door te trappen. Het zien van een bergmarmot (die denkt: ‘daar heb je weer zo’n malloot’, draait zich rustig om en verdwijnt uit het zicht) in de berm maakt me weer blij en krijg weer energie voor het laatste deel. In een rustig tempo kom ik aan de voet van de Cime, die inmiddels is bezet door touringcars met dagjesmensen. Ze klappen, lopen mee, schreeuwen je moed in voor de laatste meters en na 2h30’ sta ik opnieuw op de hoogste bergpas van Europa!!! Moe maar zeer voldaan trek ik weer warme kleding aan, want de wind maakt het nog kouder dan eerst

Kom weer Nederlanders tegen die op de top zijn begonnen en net terug zijn van de klim vanuit Jausiers. We maken over en weer foto’s en zij bieden mij een cola aan. Dat kan ik waarderen zeker omdat mijn bidons leeg zijn. Ik sms vrienden en Mirjam dat ook de tweede klim goed verlopen is. Ontvang felicitaties en begin daarna aan de afdaling naar Jausiers. Ook deze kant een mooie brede weg met goed wegdek (Nieuwe toplaag voor de Tour de France van 2008). De wind blaast me bijna van de weg en ik vraag een paar keer wie die megaventilator heeft aangezet, want hoe lager ik kom hoe harder het gaat waaien. In Jausiers de bidons gevuld in de plaatselijke fontein (eau potable) , ge’sms’t dat ik veilig ben geland waarna ik terug fiets naar de camping. Een stevige wind blaast recht in m’n gezicht, wat met 125 km in de benen niet echt lekker is. Uit fietsen is er dan ook niet bij. Op de camping wachten Leon, Ad en Wim mij op en feliciteren me met deze geslaagde missie. Een cola en een biertje gaan er wel in en ’s Avonds eten we in Barcelonnette in Bocaccino (Magret de Canard). We liggen op tijd in bed. Morgen willen we bijtijds vertrekken naar Venosc, aan de voet van Alpe d’Huez voor onze laatste bergetappe.
Statistiek: 138 km, gem. 18,75 km/uur, max. 73 km/uur, 3384 hm, gem. 6%, max. 16%, temp. min. 13˚C, max. 35˚C.

Dinsdag 6 september.
Vroeg uit de veren om het huisje ‘bezemschoon’ op te leveren. We poetsen en boenen de ‘tent’ schoon tot verbazing van de Belgische campingeigenaar, had-ie niet verwacht… z’n gezicht sprak boekdelen, de borg krijgen we dan ook direct terug. Om 9 uur rijden we via ‘Desmoiselles Coiffées’, Col d’Izoard, Col de Lautaret naar Venosc voor de laatste overnachting. We arriveren volgens plan om 13.00 uur checken in en een uur later zitten we weer op de fiets richting Alpe d’Huez. De aanloop van 16 km is vlak en mooi om de toch behoorlijk vermoeide benen los te fietsen. 4 uur in de auto is ook niet bevorderlijk voor je benen, maar de stijve spieren zijn weer redelijk soepel als we aan de laatste klim van deze bliksemvakantie beginnen. Wellicht bekend… de eerste kilometers van d’Huez zijn de zwaarste, gem. 10% daarna wordt het minder steil. Omdat we gisteren een zware etappe hadden, fietsen we vandaag op het ‘gemak’ , maar op de Alpe d’Huez is dat er eerlijk gezegd niet bij. De benen voelen goed om rustig boven te komen, een tussensprintje zit er niet meer in. Ik besluit dan ook om onderweg nog de nodige foto’s te maken (kan ik even rust nemen..) en stap dan ook geregeld af om van de anderen foto’s te maken in een van de 21 bochten die de Alpe d’Huez kent. Boven aangekomen genieten we op een terrasje van het mooie weer. We dalen weer af en fietsen rustig terug naar onze Chambre d’Hôtes ‘Les 2 M’ in Vanosque. De laatste 8 km gaan weer omhoog. Ik merk dat nu echt alle kracht uit de benen is en kom als laatste boven. Het is mooi geweest. Na douchen laten we ons lekker verwennen op het terras met uitzicht op de achterzijde van Les Deux Alpes. ’s Avonds krijgen een 3-gangen menu geserveerd van uitstekende kwaliteit. We praten met de andere gasten en gastheer Michel en gastvrouw Merijntje (les 2 M). Zij zijn vijf jaar geleden naar Frankrijk verhuisd en sinds twee jaar de trotse eigenaars van deze Chambre d’Hôtes. Het is gezellig en wordt laat…
Statistiek: 57 km, gem. 18.11 km/uur, max. 70 km/uur , 1464 hm, gem. 5%, max 11%, temp. min. 16,6 ˚C, max. 34,6 ˚C.

Woensdag 7 september
Voor het ontbijt pakken we auto weer helemaal in, zodat we na het uitgebreide ontbijt direct kunnen vertrekken. Via Grenoble, Lyon, Bourg-en-Bresse, Dyon naar Luxemburg (even tanken) en België. We eten nog even wat in Restaurant ‘De Lucht’ en via Diemen waar we Leon droppen zijn we om 21.30 uur in Amersfoort.

We kijken terug op een zeer geslaagde, te korte fietsvakantie in de Alpen. Onderweg worden alweer plannen gesmeed voor volgend jaar, want tijdens de autorit van Barcelonnette naar Venosc hebben we veel mooie Cols gezien die vragen om door ons bedwongen te worden. Dan gaan we wel een volle week om ook meer rust in te kunnen bouwen want daar zijn we wel achter gekomen dat de weinige rust je uiteindelijk parten gaat spelen.

Statistiek totaal: 355,5 km, gem. 19,6 km/uur, 8048 hm.

Hans Lems














Ogenblik a.u.b. ...