WTC weekend Limburg

WTC WEEKEND ZUID LIMBURG 2017

Deelnemers

Jeroen van Kats, Janine en Fons Stortelder, Theo Leenders, Hans Dijkhuizen, Rinus de Vries, Marcel Veenstra, Ger Stevens, Eric Woltheus, Gudo van Werkhoven, Rene Steunenberg, Leo Kluifhooft, Willem van Voorst, Henry Doornekamp, Hans Kranendonk.

Vrijdag 12 mei

Vijftien WTC’ers reisden naar Noorbeek voor het jaarlijkse WTC weekend. Noorbeek ligt in het zuiden van in Zuid-Limburg tegen de belgische grens. Ger had daar een zeer sfeervolle, zij het wat primitieve, groepsaccomodatie gevonden. Denk aan een jeugdherberg met stapelbedden.

De meesten arriveerden al rond lunchtijd. Het was namelijk prima weer om te fietsen; droog, zonnig en twintig graden. Nadat de boerderij was geinspecteerd en de kamerindeling was gemaakt verdeelden we ons in groep 2 en groep 3. Marcel en Rinus sloten zich bij groep 3 aan. Ons nieuwe lid Willem van Voorst, zonder racefiets maar met zijn hybride woon-werk-fiets, wilde de kat eerst uit de boom kijken en ging met groep 2 mee.

Groep 3 vertrok in zuidwestelijke richting, Belgie in. De Maas werd overgestoken en er volgde een fikse klim het Maasdal uit. Dan over het glooiende plateau naar het noorden, parallel aan de Maas. Bij Berg werd met een pontje de Maas weer overgestoken naar Nederland. Aldaar werd neergestreken op een terras dat er best gezellig uit zag. Maar er bleek bij de koffie geen vlaai of ander gebak te krijgen. In arren moede bestelde Jeroen maar een bakje pinda’s. Via Maastricht en nog wat heuvels werd na 117 km Noorbeek weer bereikt. Even bijkomen met een biertje op de binnenplaats en daarna onder de douche.

Willem, Janine en Fons reden als groep 2 de Kinkenweg route die Fons van internet had geplukt. Vanuit de groepsherberg in Noorbeek fietsten ze naar het Belgische Nurop. Via Sinnich ging het via rustige en smalle landbouwweggetjes naar Hendrikkapelle. De Kinkenweg bleek de Cauberg ruimschoots te overtreffen en steekt zelfs de Keutenberg naar de kroon. Via Hagestein, Schophem en Voeren reden ze bij Mesch Nederland weer in. Na een mooie lus om Sint Geertruid kwamen ze in Banholt waar in de lokale Spar supermarkt eerste levensbehoeften gekocht werden: rollen closetpapier. Je zult maar zonder zitten !. Na nog eens 4km belandden ze met 60km op de teller als eersten weer bij de herberg. Hans D en Theo arriveerden intussen ook.

’s Avonds reden we in vier auto’s naar restaurant Valkenhof in het gezellige centrum van Valkenburg. We kregen een lange tafel buiten onder de luifel. Behalve de chauffeurs en Hans Kr begon iedereen meteen aan de wijn en het bier. Hans Kr nam eerst een groot glas melk om de vermoeide spieren te laten herstellen. Een onweer barstte los, maar we zaten lekker droog aan de pasta, de biefstuk, de spareribs of een stoofpotje. Voldaan keerden we terug naar de boerderij waar meteen de open haard werd aangestoken en de kurken van de fles gingen. Het werd nog erg gezellig.

Zaterdag 13 mei

De volgende morgen ontbijt met z’n allen aan een lange tafel in de huiskamer. Niet te versmaden: gebakken ei met spek van Rinus. Daarna de wielerkleding aan. Op het programma stonden een rit van 90 resp. 140 km over alle bekende heuvels en klimmen. Maar eerst met zijn allen op de foto voor het hek van de boerderij.

Globaal reden de twee groepen dezelfd route, alleen maakte groep 3 wat meer lusjes. Op de lange klim (vanuit Belgie) naar het drielandenpunt kwamen de groepen elkaar weer tegen en konden er boven wat actiefoto’s geschoten worden. Een uurtje later werd de koffiepauze gehouden in Vijlen. Op nog geen tweehonderd meter van elkaar, maar dat werd pas duidelijk toen groep 2 het terras van groep 3 voorbij reed. Ditmaal was er voor groep 3 wel vlaai. Enorme punten met slagroom en merenguekrullen. Er hoefde die middag niet meer geluncht te worden, dat was zeker.

Via de Kruisberg, de Eyserbosweg, de Fromberg en talloze andere gemene klimmetjes ging groep 3 richting Valkenburg. Ondanks waarschuwingen ging Leo er aan de voet van de Keutenberg als een raket vandoor. Na twintig meter had hij zich finaal opgeblazen en moest van de fiets. Gezegd moet worden dat hij zich keurig herpakte en menigeen weer inhaalde voor de top. Op de kop van groep 3 onderhielden Jeroen, Ger, Henry, Leo en vooral Gudo een moordend tempo. Voor een aantal rijders werd het steeds meer afzien. Maar eerst even een biertje in Valkenburg aan de voet van de Cauberg. Voor Eric, Hans, Rene en Marcel was na de Cauberg de keuze snel gemaakt: in een rechte streep naar de boerderij. Zo kwamen ze uit op 112 km en 1500 hoogtemeters. De vijf snelle mannen reden de hele route - via Bemelerberg en Eysden - en kwamen op 140 km en bijna 1900 hoogtemeters.

Met groep 2 fietsten ditmaal ook Rinus, Theo en Hans D mee zodat ze een sextet vormden. De route startte met een schitterden afdaling door het Gulpenerdal naar Euverem alwaar ze terugdraaiden richting Slenaken. Hier begon het serieuzere klimwerk, eerst de Fromberg en dan via de Eperbaan (door het bos) richting Vaals. Net voor Vaals sloegen ze rechtsaf zodat de Vaalserberg, ofwel het Drielandenpunt, vanuit België werd beklommen.

Van Vaals ging het naar Vijlen voor een welverdiende koffie en een heerlijke vlaaienpunt met aardbeien. Daarna stond de Gulpenerberg op het programma welke via de steilste kant - vanaf Partij – beklommen werd. Dan door naar de Eyserbosweg.en vandaar naar Valkenburg en de Cauberg. Hans D trok bovenin nog een sprintje maar echt veel macht zat er niet meer op. Dan rustig naar Bemelen en vanaf hier afdalen naar Cadier en Keer en via Gronsveld en Eijsden naar Sint Geertruid. Via de grote weg tenslotte terug naar Noorbeek. Zo hadden ze precies 90km op de teller.

De plaatselijke slager had intussen alles voor een heerlijke barbecue bezorgd. Dat had Ger tevoren al geregeld. Op de veranda namen we plaats nadat we gedoucht waren. Wijn en bier erbij en grillen maar. Het vlees, de salades en de sauzen smaakten heerlijk. Zoals vaak was er veel te veel stokbrood. Van het songfestival kregen we natuurlijk niets mee

Zondag 14 mei

De spanning van de ontknoping van de Eredivisie, de Grand Prix van Spanje en de Girorit met finish bergop wierp zijn schaduw vooruit. Ger hield het niet meer en vertrok direct na het ontbijt. Hans Kr wilde ook per se op tijd vertrekken en koos voor een kort ritje met zijn carpooler Willem. De rest verdeelde zich over twee groepen en fietste heerlijk uit. Voorzover dat gaat natuurlijk met die heuvels.

Rond een uur of een ging ieder weer op weg naar Nijkerk en Zeewolde. Het was een heerlijk weekend

Ger bedankt voor de organisatie! Volgend jaar weer!


Ogenblik a.u.b. ...