New York City Marathon 2004

Het begon in 2003 met het mee trainen bij de loopgroep Zeewolde met name met de groep die zich voorbereide op het lopen van lange afstanden. In die periode werd er in het bijzonder getraind als voorbereiding voor de marathon 2004 van Rotterdam.

Toen in november de marathon van New York op TV was te bewonderen heb ook ik gedacht dit is toch wel het ultieme van de loopsport, deelname aan de New York City Marathon.

Tegelijk denk je dan, maar dit is toch echt te hoog voor mij, een halve marathon is voor mij meer dan voldoende.

Naarmate het eind van het jaar naderde werd ik toch ge??nfecteerd door het Marathon virus en hebben Coby en ik besloten dat ik de voorbereiding voor de marathon van Rotterdam van 4 april 2004 zou voortzetten. Afhankelijk van deze ervaring zouden wij dan beslissen of deelname aan de New York City Marathon eind 2004 verantwoord zou zijn.

De voorbereidingen liepen goed en al gauw kregen wij de informatie dat voorinschrijving voor New York eerder dan gepland diende te geschieden. Het leek verantwoord en vandaar dat wij de inschrijving hebben doorgezet.

Doordat er in ons dorp veel belangstelling was voor deelname aan de marathon van Rotterdam en er een uitermate goede samenwerking was tussen loopgroep Zeewolde en de Triatlon Vereniging Zeewolde verliepen de trainingen uitermate plezierig. De 24 editie van de marathon van Rotterdam was dan ook een enorm sportief evenement en een onvergetelijk groot feest voor zowel lopers als supporters.

Na de zomer vakantie begonnen voor mij de voorbereidingen voor de Marathon van New York.

Bij de loopgroep Zeewolde is veel ervaring en deskundigheid aanwezig. Hier kun je de nodige informatie en begeleiding krijgen die voor een goede en verantwoorde voorbereiding nodig is. In het algemeen volg je een trainingsschema over een periode van c.a. 3 maanden. In zo?n schema  zit opbouw  waarin per week c.a 4 a 5 maal getraind wordt met een opbouw in steeds langere afstanden die afgewisseld worden met korte lopen voor meer snelheid. In de laatste maand wordt er per week tussen de 75 en 85 km getraind. In een goed schema zijn ook periodes opgenomen om het lichaam enige rust te geven om te herstellen.

Eind oktober was ik in een optimale vorm om de New York City Marathon te gaan lopen.

Mijn inschrijving was verzorgd door Hollend Runner en 2 november was het vertrek van Schiphol. Hier was de ontmoeting met de eerste groep die ging vertrekken. In totaal hadden er  bij deze organisatie voor dit evenement 500 lopers en 200 supporters ingeschreven. Ik had mij van drie supporters verzekerd Coby, Meriam en Michel. Voor zowel de lopers als voor de supporters werd goede informatie verstrekt en was de begeleiding heel goed.

En dan kom je in New York aan waar het 24 uur per dag druk is met heel veel mensen en nog meer verkeer. Het was zonnig en dus uitermate gezellig. Daar wij ruim de tijd hadden om de stad te verkennen beten wij ons helemaal vast in the big Apple.

Een bezoek aan Ground Zero is toch wel heel indrukwekkend en nog steeds kun je niet bevatten wat hier is gebeurd. Natuurlijk moet er ook een bezoek worden gebracht aan het eiland met het vrijheidsbeeld en Ellis Island het eiland waar begin vorige eeuw de eerste emigranten aan land kwamen. Ook een bezoek aan SoHo met zijn kunst winkeltjes en little Italy en Chinatown staan op het programma. Het bezoek aan het Empire State Building met ?s avonds om 11 uur uitzicht over het verlichte New York is indrukwekkend en adembenemend.

Vrijdag 5 november.

Vandaag is er via Holland Runner in Central Park een foto sessie gevolgd door een korte looptraining. Tevens kunnen we het laatste deel van het loopparcours met de finish verkennen.

Zaterdag 6 november.

Vanmorgen is er een z.g. Internationaal Friendship Run. Hier mogen ook supporters en kinderen aan meedoen. Na een korte openings ceremonie  voor het gebouw van de United Nations is er een loop van c.a 6 km. Hier lopen tienduizenden mensen over de zes- baans  brede avenues naar Central Park Vele nationaliteiten zijn aanwezig. Een bonte samenstelling van lopers die er af en toe raar verkleed bijlopen.

?s Avonds is er een pasta dinner in Central Park waar de laatste koolhydraten gestapeld worden om morgen goed gevoed te kunnen presteren. Aansluitend is er vuurwerk dat toch wel bijzonder is in dat prachtige park welke omsloten is door die toren hoge gebouwen.

Zondag 7 november.

Om 6 uur is het vertrek en lopen we van ons hotel naar een van de metro stations. Via de metro komen wij op de kruising van de 42 nd Street en de 6th Avenue. Vanuit alle gaten en hoeken zie je lopers de grond uitkomen. De stroom lopers zie je steeds groter worden. Ongemerkt wordt je geregeld gecontroleerd of je een startnummer en een chip aan je schoenen draagt. Niet lopers komen niet langs de controle. Voor de veiligheid mogen je overige spullen, kleding, eten en drinken alleen in een door de organisatie verstrekte transparante tas gedragen worden.

Groepen worden heel rustig naar een van de opstel plaatsen van de bussen geleid. Bij de bussen worden de lopers de bus ingeleid en als de bus vol is vertrekt deze direct. Zo worden in korte tijd c.a dertigduizend mensen naar het startterrein vervoerd. Voor acht uur moet iedereen over de Verrazano Narrows Bridge zijn want daarna wordt de brug voor alle verkeer afgesloten.

Het start terrein is gelegen op een militairterrein van het vroegere verdedigings-fort Wadsworth op Staten Island.

Alle lopers hebben buiten hun startnummer ook een startgebied toegewezen gekregen. Er zijn drie startgebieden welke met gekleurde ballonnen oranje, blauw en groen zijn aangegeven. Mijn kleur is groen en al gauw vind ik binnen mijn startgebied een grasveld waar ik kan gaan zitten. Hier moeten we ons c.a. 2 uur vermaken en met op de achtergrond life muziek en nog 35000 anderen moet dat toch lukken. Ik heb mij uitgebreid ge??nstalleerd en dat kan toch het makkelijkst lekker zittend tegen een hek in de ochtend zon. Ik heb wat warme kleding aangetrokken en ga hier uitgebreid ontbijten. Vanmorgen om 5 uur was het toch wel erg vroeg hiervoor en nu heb ik tijd voldoende. Het ontbijt bestaat uit brood, joghert,fruit en veel drinken. Dat wil zeggen c.a 1,5 liter water drinken. De verwachting is dat het warm gaat worden dus is drinken heel belangrijk. Op het laatste moment beslis ik toch maar in een shirt zonder mouwen te gaan lopen, zodat ik mijn start nummer opnieuw moet gaan opspelden.

Zo ben je constant bezig en vliegt de tijd. Ook moet er het nodige vocht afgevoerd worden en dat kan allemaal op een terrein met nog zo?n 35.000 anderen. Overal is door de organisatie op gerekend, en het is allemaal perfect georganiseerd. Om half tien gaat alles wat ik niet meer nodig heb in de bekende transparante tas en wordt afgegeven bij een van de meer dan 50 vracht bussen van UPS. Deze bussen zullen onze spullen naar de finish in Central park vervoeren en daar kunnen wij onze spullen later weer ophalen. Eerst nog even ruim 42 km en 195 meter lopen.

Langzaam stellen de groepen zich op en is de gang naar de startlijn begonnen. Rondom je hoor je alle talen door elkaar en voel je de spanning oplopen. Overbodige kledingstukken vliegen door de lucht om op het terrein achtergelaten te worden. Deze worden door de organisatie ingezameld en aan daklozen verstrekt.

Vanaf de zijkant van de brug zien we op de brug de wedstrijdlopers zich opstellen.

Door de speakerboxen horen we een zangeres life het Amerikaanse volkslied zingen en de rillingen lopen over je rug en je ogen lopen vol van emotie. Ik denk dat ik dit mag beleven en hierbij mag zijn.

Dan horen we een enorm kanonsschot en de start is daar. De groep schuift door naar de startlijn en na c.a. 3 minuten ga ook ik over de startlijn. Hiervoor ben je gekomen , hiervoor heb je zoveel maanden getraind het is begonnen. De chip op je schoen geeft het moment door dat ik de startlijn passeer en de computer registreert uiteindelijk de bruto- maar ook de exacte netto looptijd.

Daar er zoveel (3x3 ) rijbanen beschikbaar zijn is er voldoende ruimte beschikbaar om goed in je loopritme te komen. Mijn startgroep gaat over het onderste brugdeel zodat wij nog een tijdje in de schaduw kunnen lopen. De twee andere groepskleuren lopen over gescheiden rijbanen over het bovenste brugdeel. Halverwege de brug kijken wij op een blusboot die waterspuit in de kleuren van de hoofdsponsor ING . Op de achtergrond zien we over het water het vrijheidsbeeld en kijken op de skyline van Manhatten.

Het is een hoge en lange klim en als we over de brug zijn hebben we de eerste drie km te pakken en komen langs de eerst drinkpost. Drinkposten zijn er voldoende want iedere 3 km komen we er wel een tegen. Het is al warm geen wind en er is geadviseerd om veel te drinken dus dat doe ik dan ook. Over de brug komen we in de wijk BROOKLYN en er staat al veel publiek langs de route en op de viaducten die we kruisen.

Na c.a. 5 km kruisen we de 4th Avenue en zien we van links de lopers uit de andere startgroep aankomen. Juist op dit punt staat een kerkje met de naam The Good Shepherd. Hoe symbolisch om juist hier twee groepen samen te voegen. De wijk die we doorgaan kenmerkt zich door enorm enthousiast publiek die blijven aanmoedigen met veel life muziek van rock tot blues en gospel. Heerlijk om mee te maken en je vergeet af en toe dat je met een marathon bezig bent.

Even hoor ik een plaat van Anita Meijer uit een van speaker boxen langs te looproute en je gedachten vallen even terug naar het thuisfront en je weet dat veel mensen met je meeleven.

Al die mensen die je voor je vertrek nog even bellen en of succes hebben gewenst.

In de joodse wijk zie je de orthodoxe geklede mannen met hun hoeden en pijpenkrullen.

In de overgang naar de wijk QUEENS zien we op een statige trap voor een school een meisjeskoor gekleed in uniforme kleurrijke jurkjes hun bijdrage leveren voor dit evenement. Hoe een schril contrast tussen al die bloot geklede zwetende lopers.

Plots realiseer je je dat de Queens ook betekent dat we op de helft zijn en dat we spoedig de aanloop gaan krijgen om de East River over te steken naar MANHATTEN.

Eerst  moeten we de Queensboro Bridge over. Een hoge, lange en taaie klim. Aan de overkant wordt de inspanning dubbel beloond. Van boven kijken we op een gigantische mensen menigte. Hier staan zo?n beetje alle supporters die de lopers meegenomen hebben. Honderdduizenden mensen die ons toeroepen, schreeuwen , fluiten als het maar geluid maakt. Ook zwaaien zij met vlaggen en mer van alles wat er maar uitbundig uitziet.

Onze supportersgroep staat langs de 1st Avenue bij een gelopen afstand van 27 km. Hier krijg je weer zo?n energie stoot die je weer voortstuwt, jammer dat het maar voor korte duur is. Voor je kijk je de 1st avenue af over een lente van ruim 6 km golvend met klimmen en dalen en een lange stroom van lopers voor je. Op het 28 km punt is een z.g. Power Gel Zone, een punt waar  je vloeibare voeding krijgt waar je weer enkele km ?s op kan lopen.

Aan het einde van de 1st Avenue krijgen we weer zo?n  klim Willis Avenue Bridge over de East River en verlaten even Manhatten om door de BRONX te lopen. We zitten hier op ongeveer 33 km en je voelt zeker bij die lange klimmen de energie uit je wegtrekken. Je weet ook dat dit het moment is dat het lichaam overgaat van verbranding van koolhydraten op vetverbranding. Door deze overgang gaat je prestatie omlaag. Bij alle drinkposten moet je even wandelen en pak ik een bekertje met sportdrank om het vocht van binnen op peil te houden en een beker water om over me heen te gooien om de buitenkant iets te koelen.

In de Bronx staat weer ander publiek en ook de verandering van life muziek geeft de variatie en maakt ondanks de vermoeidheid dat deze marathon zo bijzonder is. Door de Bronx lopen we c.a 2 km om daarna weer via de Madison Avenue Bridge de East River over te steken en voor de tweede keer, via de 5th Avenue, MANHATTAN  in te gaan.

Op het punt van de 36 km lopen we parallel aan Central Park en kun je iets in de schaduw onder de bomen lopen. Bij de 38 km gaat het door Central Park wat het met al zijn heuveltjes niet makkelijk maakt. De supporters staan hier weer 5 rijen breed en zweept je weer op om de ene na de andere klim te maken. Onderweg roepen ze je toe You looking good en You can do it ook al zou je willen stoppen van vermoeidheid  je gaat wel door. Af en toe zie je een loper zijn benen strekken om de kramp uit zijn benen te krijgen. Gelukkig blijf ik hiervan bespaard. Soms zie je lopers hier nog door uitputting uitvallen, zodicht bij de finish. Door het vele vochtverlies krijgt het lichaam een tekort aan zout wat een oorzaak kan zijn. Aan het eind van Central Park nog even langs de rand van het park om daarna langs de tribune het park nog in te draaien en de laatste 500 m te lopen. Voor al het publiek probeer je er nog een laatste sprint uit te persen om vervolgens als een Super Winnaar over de finish te gaan. Het is volbracht. Moe en voldaan krijg je als beloning een enorme grootte zware en o zo mooie medaille om je nek. Langzaam loop je tussen al die andere winnaars naar de UPS bus om je persoonlijke eigendommen op te halen. Veel drinken en die ouderwetse banaan te verorberen en je voelt de vermoeidheid uit je wegtrekken. Hier kun je nog even lekker nagenieten en zoek je de weg naar je supporters om daar gelukwensen in ontvangst te nemen.

Samen gaan we via de metro naar het hotel om daar in een ligbad al het zweet van je af te laten weken. ?s avonds in de lobby van het hotel nog even lekker bijpraten met mede lopers om tot de slotsom te komen dat het erg zwaar maar bovenal een erg mooi evenement was.

Nog een keer in New York uit eten en genieten van een heerlijke steak en enkele heerlijke koele biertjes. Vanavond op tijd naar bed want morgen is het vroeg op om 8 uur moeten we weer vliegen om in Florida een weekje bij te komen en na te genieten met mogelijk iets meer rust dan in die drukke Bic Apple.

De volgende ochtend weet je op het vliegveld de New York Times te bemachtigen om te lezen dat je als Nr. 9000 gefinisht bent in een bruto tijd van 4 uur 5 minuten en 15 seconden. De netto looptijd was uiteindelijk 4 uur 2 minuten en 14 seconden.

Aard Weijers

November 2004

Meer foto?s zie www.hollandrunner.nl

 


Ogenblik a.u.b. ...