Frank Scheffer, 6e in Tour du Mt Blanc

Afgelopen zondag reed Frank weer een topklassering bij een internationale cyclo. De veelgelezen cyclosite's doen hier uitgebreid verslag van.

http://wielerplaza.blogspot.com/2010/07/tour-du-mont-blanc-frank-scheffer-6e.html

en

http://cyclobenelux.com/nieuws/verslag-tour-du-mont-blanc-monstertocht-voor-de-ware-cyclo-randonneurs-frank-scheffer-knap-6e

Op de valreep had Frank zijn nieuwe voorvork binnen, zodat hij niet opnieuw een fiets hoefde te huren. Vlak voor zijn vakantie met het gezin naar Suriname, vloog hij met zijn Giant over de toppen van de Alpen. Het werd de bekroning/kers op de taart van het succesvolle cyclo-seizoen. Het hoofddoel is achter de rug, echter na de vakantie staan alweer een paar fietsuitdagingen op het programma. In augustus de ploegentijdrit in Belgie en de Claude Criquelion Cyclo. In september de Eddy Merckx in Salzburg en afsluitende clinic bij Adrie v Diemen in Slenaken. November is de maand waar al een viertal WTCers zich hebben aangemeld voor werelds langste strandrace; Hoek v Holland-Den Helder. Als je denkt....he...wat leuk, een van deze uitdagingen spreekt mij ook aan,....laat hij mij (Alexander) dan ff weten.

Hieronder het uitgebreide verslag van Frank van de Tour du Mont Blanc 

Op zondag 18 juli is voor het eerst de monstercyclo Tour du Mt Blanc gereden. Over 330 km en 8000 hm overtreft deze rit de bestaande cyclo's als Marmotte en Otztaler ruimschoots. Een uitdaging voor slechts een beperkt aantal doordouwers. In totaal waren er, ondanks de royale publiciteit vooraf, slechts circa 170 deelnemers. De organisatie was uitstekend en lag in handen van Sportcommunication, bekend van de Grand Trophee cyclo's.

De Tour du Mt Blanc is een tocht die rond het Mt Blanc massief loopt. Hierbij worden Zwitserland en Italie aangedaan. De hoogste pas is de Grand St-Bernard met 2469 hm. Er zijn 7 passen te bedwingen, waarvan de laatste weer in Frankrijk liggen; de Petit St-Bernard, de Cormet de Roseland en finish op de Saisies.

De start was op de col de Saisies (1650 hm), waar een wintersportplaats is gelegen. Om 05:00 uur!! Ik dacht dat 't dan al wel licht zou zijn, maar nee. Vele fietsen waren uitgerust met verlichting. Met zo weinig deelnemers is het niet dringen in het startvak. Toch stort iedereen zich vol in de afdaling. Best lastig zonder licht, en ik was blij dat het me lukte om in de 1e groep het dal te bereiken.
Het is maar goed dat je zo vroeg in de ochtend nog niet bedenkt dat je pas 's avonds weer terug bent. Een beetje naief had ik einde van de middag in mijn hoofd. Het werd uiteindelijk half zeven. Een cyclo volbreng je toch gauw binnen de 7 uur, maar hier ben ik 13 uur en 34 minuten onderweg geweest. Met recht een niet te onderschatten monstertocht.

Je weet dat je zo'n tocht niet volle bak moet starten, maar tot mijn verbazing werd er vanaf het begin al echt gekoerst. Het is moeilijk om je dan wat in te houden, maar het lukte me 11 man te laten gaan.En nog wat te genieten van de prachtige omgeving. De zon kwam op en scheen op de gletsjers tegen de Mt Blanc. Via Chamonix ging het naar de Zwitserse grens. In Zwitserland nog een extra col, Champex, tamelijk steil, maar geen probleem in deze fase. De hartslag mag niet te hoog komen en zit tussen de 140 en 145. Daarna de Grand St-Bernard op weg naar Italie. Een mooie berg waar ik goed overheen kom en 3 man van de verbrokkelde groep voor me weet op te vegen. De afdaling naar Aosta is lang en soms met slecht wegdek. Vanaf Oasta is de aanloop naar de Petit St-Bernard vlak, maar wel met tegenwind, vooral op het laatste stuk, waar ik alleen zit.
Dit kost energie. Ik weet dat de beklimming van de Petit St-Bernard bepalend zal zijn voor het wel of niet goed kunnen uitrijden van de tocht. Het begin is voortvarend en al snel worden 2 Fransen ingehaald.

Tegen het einde van de klim zak ik echter snel in. Beide Fransen komen weer voorbij (later zal ik ze opnieuw tegenkomen). Het duurt veel langer dan gedacht en de laatste km's zijn vol tegenwind. Kapot sta ik boven bij de drank/voedingspost. Vooraf was ik van plan om de ravitaillering niet over te slaan. Maar bij deze post is een lange stop noodzakelijk, om mezelf op te laden. Met 5500 hm op de teller, blijft er nog 2500 hm over. Da's veel als je kapot zit.

Afdalen maar en proberen te recupereren. In het dal was het warm en onbewolkt. Iedereen lag lekker ontspannen aan het water of in de schaduw te picknicken in deze fantastische omgeving met stroompjes en meertjes. Ik dacht: waarom doe ik mezelf pijn?

De Cormet de Roseland is een mooie klim, maar met weinig schaduw. Ik heb weinig kracht, maar hou wel vol. Langzaam maar gestaag tel ik de km's af. Een 2-tal renners komt achterop. Ik laat ze gaan, maar zie dat het beste er bij hen ook af is en het gat niet groter wordt, dus zet ik aan en kom in het wiel. Die laat ik niet meer los. Bovenop ben ik gesloopt en neem 3 bekers cola. Nog 1 col, met bijna 1000 hm. Dat red ik nooit!

Afdalen in het wiel van 2 man, in de gedachte dat ik ze, bij de eerste meters omhoog, zou moeten laten gaan.
Hoe anders zou het gaan.

Ik had nooit gedacht dat de laatste klim naar Saisies mijn sterkste zou worden. Waar ik dacht lopend omhoog te moeten kon ik mijn metgezellen lossen en zelfs nog een Fransman inhalen. Waar haal ik dit derde leven vandaan, vroeg ik me af. Op de Petit St-Bernard was de inzinking zo groot dat ik vreesde niet meer te kunnen finishen.

Met een 6e plaats ben ik dus uitermate tevreden.
De 5e plaats was zelfs binnen handbereik. De Fransman (op de foto naast mij) zag me naderen en was blij dat de klim niet langer was.

Terwijl ik me de zeer royale pastapartij goed laat smaken druppelen de deelnemers langzaam binnen. Het wordt donker en er zijn nog slechts 50 man en 1 vrouw gefinisht. Om 11:30 is de sluiting en staat de teller op ca. 85, waaronder ook enkele echte veteranen. Dat betekent dat de helft van de deelnemers er niet in is geslaagd de tocht te volbrengen.

Foto:  Frank Scheffer links, naast de 2 Fransen.

Nb. Op de website http://www.sportcommunication.info/letourdumontblanc/programme.php?langue=2



Ogenblik a.u.b. ...